Yargıtay 11. Hukuk Dairesi Ticaret Hukuku
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/1012 K.2012/2032
Özet: Uyuşmazlık konusu, taşıt kredisi borcunun ödenmesi ve ibranamenin geçerliliği üzerine davacının kalan borcun tahsil edilmesini talep etmesiydi. Mahkeme, karar düzeltme isteğini reddederek, davanın reddine ilişkin kararını onayladı ve ilgili harç ile para cezası ödemesini belirledi.
MAHKEMESİ: Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasında görülen davada Arsin Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27.03.2009 gün ve 2009/7 - 2009/51 sayılı kararı onayan Daire’nin 07.07.2011 gün ve 2009/9315 - 2011/8435 sayılı kararı aleyhinde davacı tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı, taraflar arasında imzalanan 18.10.1999 tarihli taşıt kredisi borçlanma ve rehin sözleşmesinden kaynaklanan borç ödemelerinin aksaması üzerine yüksek oranlı faiz yükünden kurtulmak için kalan borcun tamamı olan 25.000,00 TL'nı ödeyip 03.04.2000 günlü ibranameyi aldığını, buna rağmen davalı bankanın başka mevduat hesaplarında mevcut paraları kredi hesabına aktararak mahsup yaptığını, davalı bankaya borcunun bulunmadığının tespiti için açılan önceki davada bu hususların belirtilerek borcunun bulunmadığına ilişkin olarak verilen mahkeme kararının kesinleştiğini ileri sürerek, şimdilik 36.282,00 TL'nın temerrüt faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, ibranamenin verildiği tarihte bankaya gerçek bir ödeme yapılmadığını, davacının ibraname tarihinden sonra 19.000,00 TL civarında ödeme yapmasının da borcu bulunduğunu gösterdiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.
..., işlemlerin yapıldığı tarihte davalı banka şube müdürü olduğunu, davanın aleyhe sonuçlanması halinde kendisine rücu edilebileceğini, davacının borçlu olmadığını bilerek yaptığı ödemeleri geri isteyemeyeceğini belirterek, davalı yanında davaya müdahale talebinde bulunmuştur.
Mahkemenin davanın reddine dair verdiği kararının Dairemizce onanması üzerine, davacı bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacının HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacının karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 15.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Taraflar arasında görülen davada Arsin Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27.03.2009 gün ve 2009/7 - 2009/51 sayılı kararı onayan Daire’nin 07.07.2011 gün ve 2009/9315 - 2011/8435 sayılı kararı aleyhinde davacı tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı, taraflar arasında imzalanan 18.10.1999 tarihli taşıt kredisi borçlanma ve rehin sözleşmesinden kaynaklanan borç ödemelerinin aksaması üzerine yüksek oranlı faiz yükünden kurtulmak için kalan borcun tamamı olan 25.000,00 TL'nı ödeyip 03.04.2000 günlü ibranameyi aldığını, buna rağmen davalı bankanın başka mevduat hesaplarında mevcut paraları kredi hesabına aktararak mahsup yaptığını, davalı bankaya borcunun bulunmadığının tespiti için açılan önceki davada bu hususların belirtilerek borcunun bulunmadığına ilişkin olarak verilen mahkeme kararının kesinleştiğini ileri sürerek, şimdilik 36.282,00 TL'nın temerrüt faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, ibranamenin verildiği tarihte bankaya gerçek bir ödeme yapılmadığını, davacının ibraname tarihinden sonra 19.000,00 TL civarında ödeme yapmasının da borcu bulunduğunu gösterdiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.
..., işlemlerin yapıldığı tarihte davalı banka şube müdürü olduğunu, davanın aleyhe sonuçlanması halinde kendisine rücu edilebileceğini, davacının borçlu olmadığını bilerek yaptığı ödemeleri geri isteyemeyeceğini belirterek, davalı yanında davaya müdahale talebinde bulunmuştur.
Mahkemenin davanın reddine dair verdiği kararının Dairemizce onanması üzerine, davacı bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacının HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacının karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 15.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.