Yargıtay 11. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/3147 K.2022/19366
Özet: Uyuşmazlık, 2010 yılının Aralık ayına ait sahte fatura kullanımı ve bu faturaların KDV beyannamelerinde belirtilmesi nedeniyle 25‑01‑2011 tarihli bir suç olarak değerlendirilen olaydır. Mahkeme, sahte fatura kullanma suçundan sanıkları beraat ettirerek kararını bozdu.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ: Sahte fatura kullanma...... Suça konu faturaların en son 2010 yılı Aralık ayı KDV beyannamesinde kullanılması nedeniyle suç tarihinin 25.01.2011 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
1) Sanıklar hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan açılan kamu davasında; suça konu faturaların satışların maliyetine oranının % 93,69 gibi yüksek bir oran olması, ödemelere ilişkin herhangi bir belgenin sunulamaması, faturaları düzenleyenler hakkında karşıt inceleme raporlarının bulunması, bu mükelleflerin bir kısmı hakkında mahkumiyet hükümlerinin kesinleşmesi ve kullanılan faturaların tarih ve numara itibarıyla ardışık olması karşısında; sanıkların savunmaları, vergi inceleme raporları, bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamından şirketin % 99 payla ortağı ve yetkilisi olan sanık ... yönünden de yüklenen suçun sübut bulduğu gözetilmeden mahkumiyeti yerine beraatine hükmedilmesi, 2) Hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
1) Sanıklar hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan açılan kamu davasında; suça konu faturaların satışların maliyetine oranının % 93,69 gibi yüksek bir oran olması, ödemelere ilişkin herhangi bir belgenin sunulamaması, faturaları düzenleyenler hakkında karşıt inceleme raporlarının bulunması, bu mükelleflerin bir kısmı hakkında mahkumiyet hükümlerinin kesinleşmesi ve kullanılan faturaların tarih ve numara itibarıyla ardışık olması karşısında; sanıkların savunmaları, vergi inceleme raporları, bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamından şirketin % 99 payla ortağı ve yetkilisi olan sanık ... yönünden de yüklenen suçun sübut bulduğu gözetilmeden mahkumiyeti yerine beraatine hükmedilmesi, 2) Hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.