Yargıtay11. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/2 K.2017/910
Özet: (1) Sanık, 2005‑2009 yıllarında sahte belge kullanarak ayrı ayrı vergisel suçlar işlediği iddiasıyla yargılandı; mahkeme, bu yıllara ait her bir suçun bağımsız olarak değerlendirilmesi gerektiğini, ancak tek bir suç olarak kabul edilip eksik ceza tayini yapılmadığını belirtti. (2) Mahkeme, delilleri yeterli bulup, suçun oluşunu ve ceza artırıcı/azaltıcı unsurları takdir ederek, sanığı hapis cezasına mahkum etti ve temyiz itirazlarını reddederek kararı onadı.
**MAHKEMESİ:**Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet
**HÜKÜM:** Mahkumiyet
Sanık hakkında 2005, 2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte belge kullandığı iddiası ile açılan kamu davasında, her takvim yılının zincirleme biçimde işlenmiş birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu, anılan suçlarla ilgili ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken, eylemin tek suç kabulü ile yazılı şekilde karar verilmesi ile eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olan 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasında yazılı hak yoksunluğunun infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.02.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet
**HÜKÜM:** Mahkumiyet
Sanık hakkında 2005, 2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte belge kullandığı iddiası ile açılan kamu davasında, her takvim yılının zincirleme biçimde işlenmiş birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu, anılan suçlarla ilgili ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken, eylemin tek suç kabulü ile yazılı şekilde karar verilmesi ile eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olan 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasında yazılı hak yoksunluğunun infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.02.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.