Yargıtay 11. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/10187 K.2020/957
Özet: Mahkim, 06.02.2020 tarihinde oy birliğiyle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ve 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesi uygulamasının Anayasa Mahkemesi kararlarıyla yeniden değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle, sanığın temyiz nedenlerini gözeterek, 5271 sayılı CMK’nin 231/8. maddesinin uygulanmasının uygun olmadığını kabul edip, kararı bozdu.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Defter ve belgeleri gizleme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz nedenlerinin reddine; ancak:
1-5271 sayılı CMK'nin 231/8. maddesine, 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 72. maddesi ile eklenen "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanması geri bırakılmasına karar verilemez." şeklindeki hükmün ancak yürürlük tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından uygulanabileceği gözetilmeden, hakkında TCK'nin 62. maddesi uyarınca takdiri indirim maddesi uygulanan ve cezası ertelenen sanık hakkında; "daha önce HAGB kararı verilmiş olup sanığın bu kararın gereğine uygun davranmadığı anlaşılmakla sanık hakkında CMK'nin 231. maddesinin taktiren uygulanmasına yer olmadığına" şeklindeki yasal ve yeterli olmayan, çelişkili gerekçeler ile CMK'nin 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
2- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
SUÇ: Defter ve belgeleri gizleme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz nedenlerinin reddine; ancak:
1-5271 sayılı CMK'nin 231/8. maddesine, 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 72. maddesi ile eklenen "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanması geri bırakılmasına karar verilemez." şeklindeki hükmün ancak yürürlük tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından uygulanabileceği gözetilmeden, hakkında TCK'nin 62. maddesi uyarınca takdiri indirim maddesi uygulanan ve cezası ertelenen sanık hakkında; "daha önce HAGB kararı verilmiş olup sanığın bu kararın gereğine uygun davranmadığı anlaşılmakla sanık hakkında CMK'nin 231. maddesinin taktiren uygulanmasına yer olmadığına" şeklindeki yasal ve yeterli olmayan, çelişkili gerekçeler ile CMK'nin 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
2- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.