Yargıtay11. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2015/4552 K.2017/4057
Özet: Detaylı delil incelemesi sonucunda Asliye Ceza Mahkemesi, savunma tarafından yapılan temyiz taleplerini reddederek, bankacılık örgütü ve hırsızlık suçlarından sanığın mahkumiyet kararını görürlükteki mevzuata göre onayladı.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Başkasına ait banka veya kredi kartının kötüye kullanılması ve hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
1-Sanık hakkında "hırsızlık" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanığa takdir ve tayin olunan para cezasının miktar ve nevi itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 5219 sayılı Yasa ile değişik 1412 sayılı CMUK'nın 305/1. maddesine göre temyiz olanağı bulunmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
2-Sanık hakkında ""Banka veya Kredi Kartının Kötüye Kullanılması" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün istem gibi ONANMASINA, 25.05.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
SUÇ: Başkasına ait banka veya kredi kartının kötüye kullanılması ve hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
1-Sanık hakkında "hırsızlık" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanığa takdir ve tayin olunan para cezasının miktar ve nevi itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 5219 sayılı Yasa ile değişik 1412 sayılı CMUK'nın 305/1. maddesine göre temyiz olanağı bulunmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
2-Sanık hakkında ""Banka veya Kredi Kartının Kötüye Kullanılması" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün istem gibi ONANMASINA, 25.05.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.