Yargıtay 11. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2014/9763 K.2014/9130
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi, sanık … ile hükümlü … müdafisinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gerekçesiyle hak kazandığı ve 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesine göre özgürlük kısıtlayıcı kararın reddi gerektiğini, sanığın ayrı ayrı mahkumiyetine hükmeden 13.12.2006’nın 03.04.2007 ile temyiz edilmiş, hükümlü …’nin ise 26.04.2005 kararının temyiz edilmeden kesinleştiği ve yeniden mahkumiyetin yapılmayacağı o devam edilememesine karar vererek 12.05.2014’te oybirliğiyle reddi kabul etti.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hüviyet cüzdanı, pasaport gibi belgelerde sahtecilik
HÜKÜM: Sanıkların ayrı ayrı mahkumiyetlerine
Sanık ... yönünden; sanığın yokluğunda verilen ve 07.03.2007 tarihinde usulüne uygun tebliğ olunan 13.12.2006 tarihli hükmü, 1412 sayılı CMUK’nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 03.04.2007 havale tarihli dilekçesi ile temyiz ettiği,
Hükümlü ... yönünden ise; hükümlü ...'ın mahkumiyetine ilişkin 26.04.2005 tarihli ilk hükmün hükümlü ...'a 25.05.2005 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, ancak hükümlü ... yönünden ilk hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği, sanık ...'nun, bahsi geçen ilk hükmü süresinde temyizi üzerine Yargıtay C. Başsavcılığının 5320 sayılı Yasanın 8/2. maddesi gereğince yeniden değerlendirilmek üzere iadesi kararının sanık ... ile ilgili olduğu ve hükümlü ... yönünden farklı bir yargılama usulü olan uyarlama yargılamasının yapılması gerektiği ayrıca, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 gün 125-186 sayılı kararında da açıklandığı üzere ikisinin bir arada yargılanamayacağı gözetilmeden, iadeden sonra hükümlü ... yönünden de dosya iade edilmiş gibi yargılamaya devam olunarak yeniden mahkumiyet hükmü kurulması yok hükmünde olup, yok hükmündeki kararın temyiz olanağı bulunmadığı cihetle,
Sanık ... ile hükümlü ... müdafiinin vaki temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 12.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hüviyet cüzdanı, pasaport gibi belgelerde sahtecilik
HÜKÜM: Sanıkların ayrı ayrı mahkumiyetlerine
Sanık ... yönünden; sanığın yokluğunda verilen ve 07.03.2007 tarihinde usulüne uygun tebliğ olunan 13.12.2006 tarihli hükmü, 1412 sayılı CMUK’nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 03.04.2007 havale tarihli dilekçesi ile temyiz ettiği,
Hükümlü ... yönünden ise; hükümlü ...'ın mahkumiyetine ilişkin 26.04.2005 tarihli ilk hükmün hükümlü ...'a 25.05.2005 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, ancak hükümlü ... yönünden ilk hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği, sanık ...'nun, bahsi geçen ilk hükmü süresinde temyizi üzerine Yargıtay C. Başsavcılığının 5320 sayılı Yasanın 8/2. maddesi gereğince yeniden değerlendirilmek üzere iadesi kararının sanık ... ile ilgili olduğu ve hükümlü ... yönünden farklı bir yargılama usulü olan uyarlama yargılamasının yapılması gerektiği ayrıca, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 gün 125-186 sayılı kararında da açıklandığı üzere ikisinin bir arada yargılanamayacağı gözetilmeden, iadeden sonra hükümlü ... yönünden de dosya iade edilmiş gibi yargılamaya devam olunarak yeniden mahkumiyet hükmü kurulması yok hükmünde olup, yok hükmündeki kararın temyiz olanağı bulunmadığı cihetle,
Sanık ... ile hükümlü ... müdafiinin vaki temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 12.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.