Yargıtay 11. Ceza Dairesi Ceza Hukuku Aile Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2014/10885 K.2016/4306
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi 10.05.2016 tarihinde sanı’nın basit yaralama ve resmi belgede sahtecilik suçlarıyla ilgili kararına ilişkin temyiz itirazlarını reddederek, mahkemenin sübjektif suç unsurları, delil incelemesi ve temel cezanın belirlenmesini onaylamış, kararını kabul etmiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Basit yaralama, resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM: Mahkumiyet
Suça konu nüfus cüzdanı hakkında mahallinde her zaman bir karar verilmesi, tekerrure esa alınan Fatih 5. Asliye Ceza Mahkemesinin esas numarasının 2006/239 yerine 2006/229 olarak yanlış gösterilmesinin mahallinde düzeltilmesi ve 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, temel cezayı teşdit gerekçesi, cezayı azaltıcı nedenin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 10.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Basit yaralama, resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM: Mahkumiyet
Suça konu nüfus cüzdanı hakkında mahallinde her zaman bir karar verilmesi, tekerrure esa alınan Fatih 5. Asliye Ceza Mahkemesinin esas numarasının 2006/239 yerine 2006/229 olarak yanlış gösterilmesinin mahallinde düzeltilmesi ve 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, temel cezayı teşdit gerekçesi, cezayı azaltıcı nedenin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 10.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.