Yargıtay 11. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/9197 K.2012/18853
Özet: (1) Sanığın 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemesi nedeniyle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’na ve ilgili TCK maddelerine göre suç işlemiş olması; (2) Mahkeme, sanığı bu işleme ilişkin olarak mahkumiyet kararı vererek hapis cezası infazı tamamlanıncaya kadar haklarından yoksun bırakma hükmünü onaylamıştır.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: 213 sayılı Yasaya Muhalefet
HÜKÜM: Mahkumiyet
Sahte fatura düzenlediği iddiasıyla hakkında kamu davası açılan sanık hakkındaki Sincan Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 29.09.2008 gün ve 2008/1269 sayılı iddianamenin dayanağını oluşturan ... Başkanlığının 10.04.2007 gün ve 1309 sayılı mütalaası ekinde yer alan 13.03.2007 gün ve VDENR-2007-740/12 sayılı vergi suçu raporu içeriğine göre; 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan hüküm kurulduğu kabul edilerek yapılan incelemede,
Sanığın 2005 takvim yılında birden fazla sahte fatura düzenlemesi nedeniyle teselsül ettiği anlaşılan eyleminden dolayı suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 80. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçların uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
213 sayılı Vergi Usul Kanununun 01.01.1999 tarihinde yürürlüğe giren 4369 sayılı Yasa ile değişik 359/b-1. maddesi uyarınca, vergi kanunlarına göre düzenlenmesi gereken belgelerin sahte olarak düzenlenmesinin suçun oluşumu için yeterli olacağı, bu belgelerin kullanılması ve vergi ziyaının gerçekleşmesinin suçun unsuru olmaktan çıkartıldığı cihetle, sahte faturayı düzenleyenler yönünden, suça konu faturanın düzenlenmesiyle suçun tamamlandığının kabulü gerekeceği ve suç tarihlerinin, her bir takvim yılı için en son faturanın düzenlendiği tarih olduğu gözetilerek; suçun en son olarak işlendiğinin belirlendiği 27.05.2005 tarihi itibariyle yürürlükte bulunmayan 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması, yasaya aykırı ise de; yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen yukarıda yazılı hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında kurulan hüküm fıkrasından “sanığın 5237 sayılı TCK’nın 53/1. madde ve fıkrası a, b, d, e bentlerindeki hakları hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, c bendindeki hakları koşullu salıvermeye kadar kullanmaktan yoksun bırakılmasına” ilişkin bölüm tamamen çıkartılmak suretiyle eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: 213 sayılı Yasaya Muhalefet
HÜKÜM: Mahkumiyet
Sahte fatura düzenlediği iddiasıyla hakkında kamu davası açılan sanık hakkındaki Sincan Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 29.09.2008 gün ve 2008/1269 sayılı iddianamenin dayanağını oluşturan ... Başkanlığının 10.04.2007 gün ve 1309 sayılı mütalaası ekinde yer alan 13.03.2007 gün ve VDENR-2007-740/12 sayılı vergi suçu raporu içeriğine göre; 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan hüküm kurulduğu kabul edilerek yapılan incelemede,
Sanığın 2005 takvim yılında birden fazla sahte fatura düzenlemesi nedeniyle teselsül ettiği anlaşılan eyleminden dolayı suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 80. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçların uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
213 sayılı Vergi Usul Kanununun 01.01.1999 tarihinde yürürlüğe giren 4369 sayılı Yasa ile değişik 359/b-1. maddesi uyarınca, vergi kanunlarına göre düzenlenmesi gereken belgelerin sahte olarak düzenlenmesinin suçun oluşumu için yeterli olacağı, bu belgelerin kullanılması ve vergi ziyaının gerçekleşmesinin suçun unsuru olmaktan çıkartıldığı cihetle, sahte faturayı düzenleyenler yönünden, suça konu faturanın düzenlenmesiyle suçun tamamlandığının kabulü gerekeceği ve suç tarihlerinin, her bir takvim yılı için en son faturanın düzenlendiği tarih olduğu gözetilerek; suçun en son olarak işlendiğinin belirlendiği 27.05.2005 tarihi itibariyle yürürlükte bulunmayan 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması, yasaya aykırı ise de; yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen yukarıda yazılı hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında kurulan hüküm fıkrasından “sanığın 5237 sayılı TCK’nın 53/1. madde ve fıkrası a, b, d, e bentlerindeki hakları hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, c bendindeki hakları koşullu salıvermeye kadar kullanmaktan yoksun bırakılmasına” ilişkin bölüm tamamen çıkartılmak suretiyle eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.