Yargıtay11. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/8420 K.2012/10090
Özet: Uyuşmazlık konusu, sanığın sahte fatura düzenleme suçundan mahkum edilmesidir; Mahkeme, 2006 ve 2004 yıllarında verilen mahkumiyet kararlarını inceleyerek 2006 kararını onaylarken, 2004 kararının zamanaşımı nedeniyle iptal edip sanığı beraat ettirmiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Sahte fatura düzenlemek
HÜKÜM:
1- 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b-1 ve 765 sayılı TCK. nun 80. maddeleri uyarınca 2 yıl 4 ay hapis cezasına hükmedilmesine,
2- 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b-1 ve 5237 sayılı TCK. nun 43. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasına ve anılan Yasanın 53/1. maddesinde belirtilen haklardan yoksunluğa hükmedilmesine,
Sanığın sorgusunda beyan ettiği adresin Biga İlçesi Aziziye Köyü olduğu, Karabük Sok.31/11 Yenimahalle/Ankara adresine çıkarılan tebligatın sanığın bu adresten taşındığından bahisle bila tebliğ iade edilip, adrese daha önce geçerli bir tebligatın da yapılmadığı, sanık müdafiinin öğrenme üzerine süresinde eski hale getirme talebi ile birlikte temyiz isteminde bulunduğu kabul edilerek yapılan incelemede gereği görüşüldü:
I-2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
II-2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz itirazlarına gelince:
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında sanığa yüklenen “sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu; olay tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği 20.09.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8 maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 30.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Sahte fatura düzenlemek
HÜKÜM:
1- 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b-1 ve 765 sayılı TCK. nun 80. maddeleri uyarınca 2 yıl 4 ay hapis cezasına hükmedilmesine,
2- 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b-1 ve 5237 sayılı TCK. nun 43. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasına ve anılan Yasanın 53/1. maddesinde belirtilen haklardan yoksunluğa hükmedilmesine,
Sanığın sorgusunda beyan ettiği adresin Biga İlçesi Aziziye Köyü olduğu, Karabük Sok.31/11 Yenimahalle/Ankara adresine çıkarılan tebligatın sanığın bu adresten taşındığından bahisle bila tebliğ iade edilip, adrese daha önce geçerli bir tebligatın da yapılmadığı, sanık müdafiinin öğrenme üzerine süresinde eski hale getirme talebi ile birlikte temyiz isteminde bulunduğu kabul edilerek yapılan incelemede gereği görüşüldü:
I-2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
II-2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz itirazlarına gelince:
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında sanığa yüklenen “sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu; olay tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği 20.09.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8 maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 30.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.