Yargıtay11. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/750 K.2012/2426
Özet: Uyuşmazlık konusu: Dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarından dolayı mahkeme tarafından verilen hapis cezası, yasal artırım ve ek para cezalarının uygulanması; Mahkemenin sonucu: Mahkeme, 765 sayılı TCK’nun 342/1. maddesi uyarınca 2 yıl hapis, 157/1, 52/2, 53/1 maddeleriyle 1 yıl hapis ve 100 TL para cezası vererek, 5237 sayılı TCK’nın 61. maddesine göre artırım yapılmasına rağmen alt sınırdan ayrılarak ceza tayini gerektiğini gözetmediği gerekçesiyle kararını korudu.
**MAHKEMESİ:**Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık, sahtecilik
**HÜKÜM:** 765 sayılı Yasanın TCK'nun 342/1. maddesi gereğince 2 yıl hapis cezası, TCK'nun 157/1, 52/2, 53/1. maddeleri gereğince 1yıl hapis cezası ve 100 TL. apc. hak yoksunluğu)
Kesinleşen hükümde dolandırıcılık suçundan karar verilirken sağlanan menfaat miktarı pek fahiş kabul olunarak 765 sayılı TCK.nun 522. maddesi uyarınca artırım yapıldığı halde, uyarlama hükmünde 5237 sayılı TCK.nun 61. maddesi gereğince anılan husus nazara alınarak alt sınırdan ayrılarak ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre önceki mahkumiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece duruşma açılarak daha önce uygulanan hüküm ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenip, CMK.nun 231. maddesinin uygulanmama nedenleri gösterilerek hüküm kurulduğundan hükümlüler müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Kesinleşen kararın infaza esas alınacak hüküm bölümü ortadan kalkıp geçerliliği sona ereceği için, önceki kesinleşen hükümdeki yargılama gideri ve vekalet ücretinin infazda doğabilecek kuşku ve duraksamaları gidermek üzere uyarlama kararında da aynen gösterilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde anılan hususlarda karar verilmemesi,
Yasaya aykırı ise de, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına “kesinleşen 06.11.2001 tarihli kararda yer alan katılan kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden 172.500.000 TL (172.TL) maktu vekalet ücretinin sanıklardan müteselsilen alınıp müdahile verilmesine 53.850.000 TL (53 TL) yargılama giderinin sanıklardan müteselsilen alınmasına” paragraflarının eklenmesi suretiyle eleştiri dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ : Dolandırıcılık, sahtecilik
**HÜKÜM:** 765 sayılı Yasanın TCK'nun 342/1. maddesi gereğince 2 yıl hapis cezası, TCK'nun 157/1, 52/2, 53/1. maddeleri gereğince 1yıl hapis cezası ve 100 TL. apc. hak yoksunluğu)
Kesinleşen hükümde dolandırıcılık suçundan karar verilirken sağlanan menfaat miktarı pek fahiş kabul olunarak 765 sayılı TCK.nun 522. maddesi uyarınca artırım yapıldığı halde, uyarlama hükmünde 5237 sayılı TCK.nun 61. maddesi gereğince anılan husus nazara alınarak alt sınırdan ayrılarak ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre önceki mahkumiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece duruşma açılarak daha önce uygulanan hüküm ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenip, CMK.nun 231. maddesinin uygulanmama nedenleri gösterilerek hüküm kurulduğundan hükümlüler müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Kesinleşen kararın infaza esas alınacak hüküm bölümü ortadan kalkıp geçerliliği sona ereceği için, önceki kesinleşen hükümdeki yargılama gideri ve vekalet ücretinin infazda doğabilecek kuşku ve duraksamaları gidermek üzere uyarlama kararında da aynen gösterilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde anılan hususlarda karar verilmemesi,
Yasaya aykırı ise de, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına “kesinleşen 06.11.2001 tarihli kararda yer alan katılan kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden 172.500.000 TL (172.TL) maktu vekalet ücretinin sanıklardan müteselsilen alınıp müdahile verilmesine 53.850.000 TL (53 TL) yargılama giderinin sanıklardan müteselsilen alınmasına” paragraflarının eklenmesi suretiyle eleştiri dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.