Yargıtay11. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/3719 K.2012/9614
**MAHKEMESİ:**Asliye Ceza Mahkemesi(Şişli 2. As. CM)
SUÇ : Demiryolu ve amme şirketlerinin biletlerini taklit etmek
**HÜKÜM:** Mahkumiyet
23.01.2004 tarihli ilk hükmün, sanığın hazırlık ifadesinde bildirdiği adresine daha önce geçerli bir tebligat da yapılmaksızın Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ edilmesi geçersiz olup kararın kesinleşmediği anlaşılmakla, daha sonra verilen kararlar yok hükmünde olduğundan sanığın 13.01.2009 tarihli tebligatla öğrendiği 23.01.2004 tarihli ilk karara yönelik temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "demiryolu ve amme şirketlerinin biletlerini taklit etmek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddesinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği 23.03.2002 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 22.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ : Demiryolu ve amme şirketlerinin biletlerini taklit etmek
**HÜKÜM:** Mahkumiyet
23.01.2004 tarihli ilk hükmün, sanığın hazırlık ifadesinde bildirdiği adresine daha önce geçerli bir tebligat da yapılmaksızın Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ edilmesi geçersiz olup kararın kesinleşmediği anlaşılmakla, daha sonra verilen kararlar yok hükmünde olduğundan sanığın 13.01.2009 tarihli tebligatla öğrendiği 23.01.2004 tarihli ilk karara yönelik temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "demiryolu ve amme şirketlerinin biletlerini taklit etmek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddesinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği 23.03.2002 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 22.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.