Yargıtay 11. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/30331 K.2013/4280
Özet: (1) Sanığın 2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan yargılandığı, ancak bu suçların ayrı ayrı değerlendirilip ayrı karar verilmesi gerektiği konusunda uyuşmazlık yaşandı. (2) Asliye Ceza Mahkemesi, sanığın temyiz talebini reddederek 2002‑2003 sahte fatura düzenleme suçundan mahkumiyet kararı verdi ve bu kararın hukuki dayanağına ilişkin eksiklikleri nedeniyle yeniden yargılama gerektirmeden kararının bozulmasına karar vererek davayı düşürdü.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Sahte fatura düzenlemek
HÜKÜM: Mahkumiyet, Temyiz talebinin reddi
Sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmüne konu cezanın hapis cezası olduğu görülerek, tebliğnamedeki adli para cezasının miktar itibariyle kesin olduğundan temyiz isteminin reddi gerektiğine yönelen görüşe iştirak edilmemiş ve sanığın yokluğunda verilen 31.07.2007 tarihli hükmün usulüne uygun tebliğ edilmemesi nedeniyle müdafiince 14.07.2009 tarihli dilekçesinin öğrenme üzerine süresinde olması nedeniyle Kayseri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.09.2009 tarihli ek kararının hukuki dayanaktan yoksun olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında mütalaa ekindeki vergi suçu raporuna uygun olarak "2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kamu davası açıldığı, her bir yılın birbirinden bağımsız ayrı suçları oluşturduğu gözetilmeden ve hangi yıla ilişkin hüküm kurulduğu da gösterilmeden yazılı şekilde tek suçtan karar verilmesi yasaya aykırı ise de; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, yüklenen suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4., 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 18.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Sahte fatura düzenlemek
HÜKÜM: Mahkumiyet, Temyiz talebinin reddi
Sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmüne konu cezanın hapis cezası olduğu görülerek, tebliğnamedeki adli para cezasının miktar itibariyle kesin olduğundan temyiz isteminin reddi gerektiğine yönelen görüşe iştirak edilmemiş ve sanığın yokluğunda verilen 31.07.2007 tarihli hükmün usulüne uygun tebliğ edilmemesi nedeniyle müdafiince 14.07.2009 tarihli dilekçesinin öğrenme üzerine süresinde olması nedeniyle Kayseri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.09.2009 tarihli ek kararının hukuki dayanaktan yoksun olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında mütalaa ekindeki vergi suçu raporuna uygun olarak "2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kamu davası açıldığı, her bir yılın birbirinden bağımsız ayrı suçları oluşturduğu gözetilmeden ve hangi yıla ilişkin hüküm kurulduğu da gösterilmeden yazılı şekilde tek suçtan karar verilmesi yasaya aykırı ise de; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, yüklenen suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4., 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 18.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.