Yargıtay11. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/24716 K.2014/9155
Özet: (1) Vergi Usul Kanunu’na muhalefet kapsamında sahte fatura kullanma ve vergi ziyaı suçlarıyla ilgili olarak, sanığın “yanıltıcı fatura kullanmak” suçundan hüküm giymesi ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması, hapis cezasına ek hak yoksunlukları gibi usul hataları tartışıldı. (2) Mahkeme, bu usul ve maddi hataları gerekçe göstererek hükmün 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi ve 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca bozulmasına, temyiz itirazlarının kabulüne ve cezanın kaldırılmasına karar verdi.
Tebliğname No : 11 - 2010/194039
**MAHKEMESİ:** Kadınhanı Asliye Ceza Mahkemesi
**TARİHİ:** 10/12/2009
**NUMARASI:** 2008/15 (E) ve 2009/298 (K)
SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet
Gerekçeli karar başlığına '2005' olarak yanlış yazılan suç tarihinin, suça konu faturaların en son 2005 takvim yılının Aralık ayına ait KDV beyannamesinde kullanılmış olması karşısında '21.01.2006' şeklinde mahallinde düzeltilmesi olanaklı görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:
1- 5271 sayılı CMK'nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, sanık hakkında düzenlenen iddianamede her ne kadar sevk maddesi olarak 213 sayılı Yasanın 359/a-2. maddesi gösterilmiş ise de, dosya içinde bulunan Vergi İnceleme Raporları ve vergi mütalaasına uygun olarak, 'sahte fatura kullanmak' eyleminin tarif edilip kamu davası açıldığı, nitekim kararın gerekçe kısmında da 'gerçekten de sanığın yapmış olduğu iş dikkate alındığında akaryakıt alışverişi yapmasının zorunluluk olduğu, bu bağlamda söz konusu alışverişlerin bir kısmının yapıldığı ancak bilirkişi raporunda da açıkça gösterildiği üzere, sanığın faturasız gerçekleştirmiş olduğu bu alışverişleri belgelendirmek için sahte fatura ticareti yapan kişilerden dava konusu faturaları aldığı ve defter ve kayıtlarına işlemek suretiyle vergi ziyaına neden olduğu, söz konusu faturaları düzenleyen matbaaların gerçekte var olmayan matbaalar olduğu,' denmek suretiyle sahte fatura kullanmak eyleminin kabul edildiği cihetle, usulünce ek savunma hakkı da verilerek sanığın, eylemine uyan 213 sayılı Yasanın 359/b-l. maddesinde düzenlenen 'sahte fatura kullanmak' suçundan mahkumiyeti yerine, suç vasfının tayininde hataya düşülerek yazılı şekilde 'muhteviyatı itibariyle yanıltıcı fatura kullanmak' suçundan hüküm kurulması,
2- Suça konu faturaların, aynı takvim yılının farklı vergi dönemlerinde KDV beyannamesine konu edilerek değişik zamanlarda kullanılmış olması karşısında, sanık hakkında zincirleme suç hükümleri uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,
3- Kasten işlenen bir suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanması gereken, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nun 53/1. maddesinde yazılı hak yoksunluklarının da tatbiki gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından, ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının muhafazasına, 12.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
**MAHKEMESİ:** Kadınhanı Asliye Ceza Mahkemesi
**TARİHİ:** 10/12/2009
**NUMARASI:** 2008/15 (E) ve 2009/298 (K)
SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet
Gerekçeli karar başlığına '2005' olarak yanlış yazılan suç tarihinin, suça konu faturaların en son 2005 takvim yılının Aralık ayına ait KDV beyannamesinde kullanılmış olması karşısında '21.01.2006' şeklinde mahallinde düzeltilmesi olanaklı görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:
1- 5271 sayılı CMK'nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, sanık hakkında düzenlenen iddianamede her ne kadar sevk maddesi olarak 213 sayılı Yasanın 359/a-2. maddesi gösterilmiş ise de, dosya içinde bulunan Vergi İnceleme Raporları ve vergi mütalaasına uygun olarak, 'sahte fatura kullanmak' eyleminin tarif edilip kamu davası açıldığı, nitekim kararın gerekçe kısmında da 'gerçekten de sanığın yapmış olduğu iş dikkate alındığında akaryakıt alışverişi yapmasının zorunluluk olduğu, bu bağlamda söz konusu alışverişlerin bir kısmının yapıldığı ancak bilirkişi raporunda da açıkça gösterildiği üzere, sanığın faturasız gerçekleştirmiş olduğu bu alışverişleri belgelendirmek için sahte fatura ticareti yapan kişilerden dava konusu faturaları aldığı ve defter ve kayıtlarına işlemek suretiyle vergi ziyaına neden olduğu, söz konusu faturaları düzenleyen matbaaların gerçekte var olmayan matbaalar olduğu,' denmek suretiyle sahte fatura kullanmak eyleminin kabul edildiği cihetle, usulünce ek savunma hakkı da verilerek sanığın, eylemine uyan 213 sayılı Yasanın 359/b-l. maddesinde düzenlenen 'sahte fatura kullanmak' suçundan mahkumiyeti yerine, suç vasfının tayininde hataya düşülerek yazılı şekilde 'muhteviyatı itibariyle yanıltıcı fatura kullanmak' suçundan hüküm kurulması,
2- Suça konu faturaların, aynı takvim yılının farklı vergi dönemlerinde KDV beyannamesine konu edilerek değişik zamanlarda kullanılmış olması karşısında, sanık hakkında zincirleme suç hükümleri uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,
3- Kasten işlenen bir suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanması gereken, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nun 53/1. maddesinde yazılı hak yoksunluklarının da tatbiki gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından, ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının muhafazasına, 12.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.