Yargıtay11. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/16866 K.2012/14756
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği
HÜKÜM: Hükümlü hakkında yapılan uyarlama yargılaması sonucunda 5237 sayılı TCK.nun hükümlünün aleyhine olduğu anlaşıldığından uyarlama talebinin reddine
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre hükümlü müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Yasanın açıkça hükümlü lehine olduğunun kabulü karşısında, “5252 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca “ağır hapis” cezasının “hapis” cezasına dönüştürülmesi suretiyle önceki hükmün aynen infazına” karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,
Yasaya aykırı ise de, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının birince paragrafı bütünüyle çıkartılıp yerine “suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Yasanın açıkça hükümlü lehine olduğu anlaşıldığından, yeniden karar verilmesine yer olmadığına ve 5252 sayılı Yasanın 5 ve 6. maddeleri uyarınca “ağır hapis” cezaları “hapis” cezalarına dönüştürülerek 25.09.1991 gün ve 1990/102 esas, 1991/133 karar sayılı önceki hükmün aynen infazına” denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan 10.04.2009 gün ve 1990/102 esas, 1991/133 sayılı ek kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
SUÇ: Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği
HÜKÜM: Hükümlü hakkında yapılan uyarlama yargılaması sonucunda 5237 sayılı TCK.nun hükümlünün aleyhine olduğu anlaşıldığından uyarlama talebinin reddine
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre hükümlü müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Yasanın açıkça hükümlü lehine olduğunun kabulü karşısında, “5252 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca “ağır hapis” cezasının “hapis” cezasına dönüştürülmesi suretiyle önceki hükmün aynen infazına” karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,
Yasaya aykırı ise de, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının birince paragrafı bütünüyle çıkartılıp yerine “suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Yasanın açıkça hükümlü lehine olduğu anlaşıldığından, yeniden karar verilmesine yer olmadığına ve 5252 sayılı Yasanın 5 ve 6. maddeleri uyarınca “ağır hapis” cezaları “hapis” cezalarına dönüştürülerek 25.09.1991 gün ve 1990/102 esas, 1991/133 karar sayılı önceki hükmün aynen infazına” denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan 10.04.2009 gün ve 1990/102 esas, 1991/133 sayılı ek kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.