Yargıtay11. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/16124 K.2012/14668
Özet: (1) Sanığın Vergi Usul Kanunu’na muhalefet suçundan, suç tarihinin 16.04.2005 olarak düzeltilmesi ve ilgili kanunların (765 sayılı TCK ve 5237 sayılı TCK) uygulanmasıyla ceza tayini konusundaki usul ve kanun uyumu tartışıldı. (2) Mahkeme, sanığı mahkum ederek, ceza metnindeki hatalı maddeleri düzelterek “765 sayılı Yasanın 59/2” ibaresiyle güncellenmiş hükmü onadı.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Vergi usul kanununa muhalefet
HÜKÜM: Mahkumiyet
Gerekçeli karar başlığına 2004 olarak yanlış yazılan suç tarihinin, mahallinde 16.04.2005 olarak düzeltilmesi mümkün görülmüş, zincirleme suç nedeniyle sanık hakkında 765 sayılı TCK.nun 80. maddesinin uygulanmaması ve Ceza Genel Kurulunun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın kastının yoğunluğu, fatura sayısı ve zararın ağırlığı dikkate alınarak temel cezanın alt sınırdan ayrılarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde eksik ceza tayini isabetsizlikleri aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanığın, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;
Ancak; 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca lehe Yasa belirlenirken suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nun ilgili tüm hükümleri ayrı ayrı uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılmasında, 213 sayılı Yasanın 359/b-1. maddesi gereğince hükmolunan temel cezadan 765 sayılı TCK. nun 59/2 ile 5237 sayılı TCK. nun 62. maddeleri uygulanarak hükmolunan sonuç cezalar eşit ise de; 5237 sayılı TCK’nun uygulanması durumunda hapis cezasına mahkümiyetin doğal sonucu olarak anılan Yasanın 53. maddesindeki hak yoksunluğunun da uygulanması gerektiğinden 5237 sayılı TCK. nun aleyhe olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayı Yasanın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından “TCK.nun 62." ve "suç tarihi nazara alınarak 5237 sayılı TCK. nun 53. maddesinin sanık aleyhine uygulanmasına yer olmadığına" ibarelerinin çıkartılarak, 62. maddenin yerine “765 sayılı Yasanın 59/2.” ibaresinin yazılmak suretiyle eleştiriler dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Vergi usul kanununa muhalefet
HÜKÜM: Mahkumiyet
Gerekçeli karar başlığına 2004 olarak yanlış yazılan suç tarihinin, mahallinde 16.04.2005 olarak düzeltilmesi mümkün görülmüş, zincirleme suç nedeniyle sanık hakkında 765 sayılı TCK.nun 80. maddesinin uygulanmaması ve Ceza Genel Kurulunun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın kastının yoğunluğu, fatura sayısı ve zararın ağırlığı dikkate alınarak temel cezanın alt sınırdan ayrılarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde eksik ceza tayini isabetsizlikleri aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanığın, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;
Ancak; 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca lehe Yasa belirlenirken suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nun ilgili tüm hükümleri ayrı ayrı uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılmasında, 213 sayılı Yasanın 359/b-1. maddesi gereğince hükmolunan temel cezadan 765 sayılı TCK. nun 59/2 ile 5237 sayılı TCK. nun 62. maddeleri uygulanarak hükmolunan sonuç cezalar eşit ise de; 5237 sayılı TCK’nun uygulanması durumunda hapis cezasına mahkümiyetin doğal sonucu olarak anılan Yasanın 53. maddesindeki hak yoksunluğunun da uygulanması gerektiğinden 5237 sayılı TCK. nun aleyhe olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayı Yasanın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından “TCK.nun 62." ve "suç tarihi nazara alınarak 5237 sayılı TCK. nun 53. maddesinin sanık aleyhine uygulanmasına yer olmadığına" ibarelerinin çıkartılarak, 62. maddenin yerine “765 sayılı Yasanın 59/2.” ibaresinin yazılmak suretiyle eleştiriler dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.