Yargıtay11. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/13020 K.2012/15344
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Gerçek bir durumun belgelenmesi amacıyla resmi belgede sahtecilik ve güveni kötüye kullanmak
HÜKÜM: Tüm suçlardan; Mahkumiyet
34 TV 5031 plakalı aracın satışına ilişkin olarak düzenlenen sahte noter satış sözleşmesinin, aracı satan ve satın alan şahısların gerçek iradelerine uygun olduğu anlaşılmakla, mahkemece, sanığa yüklenen eylemin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nun 347. maddesine uyduğunun kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı değerlendirilerek yapılan incelemede;
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen ‘gerçek bir durumun belgelenmesi amacıyla resmi belgede sahtecilik' ve 'güveni kötüye kullanmak' suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihlerinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 17.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Gerçek bir durumun belgelenmesi amacıyla resmi belgede sahtecilik ve güveni kötüye kullanmak
HÜKÜM: Tüm suçlardan; Mahkumiyet
34 TV 5031 plakalı aracın satışına ilişkin olarak düzenlenen sahte noter satış sözleşmesinin, aracı satan ve satın alan şahısların gerçek iradelerine uygun olduğu anlaşılmakla, mahkemece, sanığa yüklenen eylemin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nun 347. maddesine uyduğunun kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı değerlendirilerek yapılan incelemede;
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen ‘gerçek bir durumun belgelenmesi amacıyla resmi belgede sahtecilik' ve 'güveni kötüye kullanmak' suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihlerinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 17.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.