Yargıtay 11. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/10657 K.2012/17120
Özet: Mahkeme, 20/06/2011 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilen suçlamayı kabul edip sanığı tazminat ödeyerek mahkum etmiştir, çünkü yargıtay kararına göre temyiz süresi tebliğle başlar ve sanığın yanlış bir başvuru yapması ancak CYY 264. maddesiyle değerlendirilen bir yanılma oluşturur, bu nedenle temyiz reddedilmektedir.
MAHKEMESİ: İcra Ceza Mahkemesi
SUÇ: Ticaret usulüne aykırı terk etmek
HÜKÜM: Mahkumiyet
Sanığın yokluğunda verilip 7201 sayılı Yasanın 21. maddesine uygun şekilde 20/06/2011 günü usulünce tebliğ olunan hükmü, 07/10/2011 tarihinde sanık müdafiinin yasal süresinden sonra temyiz ettiği, her ne kadar kararda başvurulacak yasa yollarına ilişkin bildirimde, sürenin başlangıcı “tefhim veya tebliğ” şeklinde gösterilmiş ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 13.03.2012 gün ve 2011/6-386 esas, 2012/99 sayılı kararında belirtildiği gibi, yoklukta verilen hükme ilişkin olarak temyiz süresinin, sanığın bu hükmü usulüne uygun olarak öğrenmesi yani tebliğle işlemeye başlayacağı açık olduğundan, bildirimde ayrıca “tefhim” kelimesine de yer verilmesinin, sanık açısından yasa yolu süresinin tebliğ ile işlemeye başlayacağı gerçeğini değiştirmeyeceği, kaldı ki sanık müdafiiin, süresinden sonra verilen temyiz dilekçesinde, bu ifadenin kendisini temyiz süresinin başlangıcı konusunda yanılgıya düşürdüğüne ilişkin bir iddiada da bulunmadığı, diğer taraftan, belirtilen sürede yanlış mercie, yanlış şekilde bir başvuruda bulunulması halinde yanılmanın CYY’nın 264. maddesi kapsamında değerlendirileceği hususu da göz önüne alındığında, başvuranın haklarının ortadan kalkmayacağı anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 11/10/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Ticaret usulüne aykırı terk etmek
HÜKÜM: Mahkumiyet
Sanığın yokluğunda verilip 7201 sayılı Yasanın 21. maddesine uygun şekilde 20/06/2011 günü usulünce tebliğ olunan hükmü, 07/10/2011 tarihinde sanık müdafiinin yasal süresinden sonra temyiz ettiği, her ne kadar kararda başvurulacak yasa yollarına ilişkin bildirimde, sürenin başlangıcı “tefhim veya tebliğ” şeklinde gösterilmiş ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 13.03.2012 gün ve 2011/6-386 esas, 2012/99 sayılı kararında belirtildiği gibi, yoklukta verilen hükme ilişkin olarak temyiz süresinin, sanığın bu hükmü usulüne uygun olarak öğrenmesi yani tebliğle işlemeye başlayacağı açık olduğundan, bildirimde ayrıca “tefhim” kelimesine de yer verilmesinin, sanık açısından yasa yolu süresinin tebliğ ile işlemeye başlayacağı gerçeğini değiştirmeyeceği, kaldı ki sanık müdafiiin, süresinden sonra verilen temyiz dilekçesinde, bu ifadenin kendisini temyiz süresinin başlangıcı konusunda yanılgıya düşürdüğüne ilişkin bir iddiada da bulunmadığı, diğer taraftan, belirtilen sürede yanlış mercie, yanlış şekilde bir başvuruda bulunulması halinde yanılmanın CYY’nın 264. maddesi kapsamında değerlendirileceği hususu da göz önüne alındığında, başvuranın haklarının ortadan kalkmayacağı anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 11/10/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.