Yargıtay11. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2011/9952 K.2011/21171
Özet: (1) Uyuşmazlık, sanığın banka hesabına yatırılan 2002 yılı DGD ödemesinin sahte belgelerle tarım müdürlüğüne sunularak haksız gelir elde etmesiyle ilgili yetkisiz kimse vesikada sahteciliği suçlamasıdır. (2) Mahkeme, 765 sayılı TCK’nin ilgili maddeleri uyarınca erteli 450 YTL adli para cezası ve 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince kararın bozulması kararıyla sanığın kamu davasını vaki zamanaşımı nedeniyle düşürmüştür.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Yetkisiz kimsenin vesikada sahteciliği
HÜKÜM: 765 s. TCK.nun 356, 59 ve 64 7 s.y.nın 4,6 maddeleri gereğince erteli 450 YTL adli para cezası
Suç tarihi 2002 yılı DGD ödemesinin sanığın banka hesabına yatırıldığı tarih olup gerekçeli karar başlığında yanlış gösterilen suç tarihinin haksız menfaatin sağlandığı 02.12.2002 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
Sanığın doğrudan gelir desteği almak amacıyla hiç arazisi olmadığı halde fiilen ziraat ile uğraşmış gibi belgeler düzenleyerek ilçe tarım müdürlüğüne verip, hak etmediği doğrudan gelir desteğinden yararlandığının iddia olunması karşısında; suçun sübutu halinde fiilinin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nun 504/7 (5237 sayılı TCK 158/1-e) madde ve fıkrasındaki kamu kurumu aleyhine "nitelikli dolandırıcılık" suçun oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve değerlendirme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait bulunduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Yasanın 9. madde hükümleri karşısında; sanığa yüklenen suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiğinden yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta usul ekonomisi de gözetilerek CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 27.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ : Yetkisiz kimsenin vesikada sahteciliği
HÜKÜM: 765 s. TCK.nun 356, 59 ve 64 7 s.y.nın 4,6 maddeleri gereğince erteli 450 YTL adli para cezası
Suç tarihi 2002 yılı DGD ödemesinin sanığın banka hesabına yatırıldığı tarih olup gerekçeli karar başlığında yanlış gösterilen suç tarihinin haksız menfaatin sağlandığı 02.12.2002 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
Sanığın doğrudan gelir desteği almak amacıyla hiç arazisi olmadığı halde fiilen ziraat ile uğraşmış gibi belgeler düzenleyerek ilçe tarım müdürlüğüne verip, hak etmediği doğrudan gelir desteğinden yararlandığının iddia olunması karşısında; suçun sübutu halinde fiilinin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nun 504/7 (5237 sayılı TCK 158/1-e) madde ve fıkrasındaki kamu kurumu aleyhine "nitelikli dolandırıcılık" suçun oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve değerlendirme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait bulunduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Yasanın 9. madde hükümleri karşısında; sanığa yüklenen suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiğinden yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta usul ekonomisi de gözetilerek CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 27.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.