Yargıtay11. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2011/906 K.2012/7511
**MAHKEMESİ:**Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Sahte ikametgah belgesi kullanmak
**HÜKÜM:** 765 sayılı TCK.nun 356, 647 sayılı Yasanın 4. Maddeleri uyarınca 810 lira adli para cezasıyla cezalandırılmasına, (05/03/2008 tarihli kararla) hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair.
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 09.02.2010 gün ve 26/18 sayılı kararında da açıklandığı üzere gerek yüze karşı gerekse yoklukta verilen hüküm ve kararlarda başvurulacak yasa yolu süresi, başvuru yapılacak mercii ile başvuru şeklinin hiçbir duraksamaya yer vermeyecek biçimde açıkça belirtilmesi zorunlu olup sanığın yokluğunda verilen hükümde yasa yolu bildiriminde bulunulurken “hükmün açıklanmasından itibaren” denilmek suretiyle yanılgıya yol açıldığı anlaşılmakla, sanığın 04.12.2006 havale tarihli temyizi süresinde kabul edilerek ve 26.01.2007 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “sahte ikametgah belgesi kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihi 21.12.2003'den temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 03.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ : Sahte ikametgah belgesi kullanmak
**HÜKÜM:** 765 sayılı TCK.nun 356, 647 sayılı Yasanın 4. Maddeleri uyarınca 810 lira adli para cezasıyla cezalandırılmasına, (05/03/2008 tarihli kararla) hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair.
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 09.02.2010 gün ve 26/18 sayılı kararında da açıklandığı üzere gerek yüze karşı gerekse yoklukta verilen hüküm ve kararlarda başvurulacak yasa yolu süresi, başvuru yapılacak mercii ile başvuru şeklinin hiçbir duraksamaya yer vermeyecek biçimde açıkça belirtilmesi zorunlu olup sanığın yokluğunda verilen hükümde yasa yolu bildiriminde bulunulurken “hükmün açıklanmasından itibaren” denilmek suretiyle yanılgıya yol açıldığı anlaşılmakla, sanığın 04.12.2006 havale tarihli temyizi süresinde kabul edilerek ve 26.01.2007 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “sahte ikametgah belgesi kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihi 21.12.2003'den temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 03.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.