Yargıtay 11. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2011/7978 K.2011/20741
Özet: Uyuşmazlık konusu, sanığın 2004‑2006 yıllarında Vergi Usul Kanunu’na muhalefet ve sahte fatura düzenleme suçlarıdır; Mahkeme, her yıl için 15 ay hapis cezası hükmü vererek, ayrı ayrı sahte fatura düzenleme suçlarından dolayı temel cezaların artırımını yapmadan kararını onaylamıştır.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Vergi Usul Kanununa Muhalefet
HÜKÜM: 2004 yılı için; 213 sayılı yasanın 359/b-1, 59, maddelerine göre 15 ay hapis cezası, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına
2005 yılı için; 213 sayılı yasanın 359/b-1, 59, maddelerine göre 15 ay hapis cezası, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına
2006 yılı için; 213 sayılı yasanın 359/b-1, 59, maddelerine göre 15 ay hapis cezası, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına
Kararda ayrıca dava konusu yapılmayan “kullanmak”suçunu da işlediğinin kabulü sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarının birbirinden bağımsız ayrı suçları oluşturup sanık hakkında 2004,2005,2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan kamu davası açılıp mahkemece her bir takvim yılına ilişkin ayrı ayrı sahte fatura düzenlemek suçundan hüküm kurulduğunun belirtilmesi karşısında sonuca etkili görülmemiş, suça konu faturaların miktarlarının çokluğu ve meblağlarının yüksekliği gözetilerek zararın ağırlığı, kastın yoğunluğu dikkate alınıp alt sınırdan uzaklaşılarak temel cezanın belirlenmemesi ve teselsül eden suçtan dolayı hükmolunan temel cezalarda artırım yapılmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derescesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek CMK'nın 231. maddesinin uygulanmama gerekçesi de gösterilip sonucuna göre hüküm kurulmuş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştirilen hususlar dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 13.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Vergi Usul Kanununa Muhalefet
HÜKÜM: 2004 yılı için; 213 sayılı yasanın 359/b-1, 59, maddelerine göre 15 ay hapis cezası, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına
2005 yılı için; 213 sayılı yasanın 359/b-1, 59, maddelerine göre 15 ay hapis cezası, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına
2006 yılı için; 213 sayılı yasanın 359/b-1, 59, maddelerine göre 15 ay hapis cezası, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına
Kararda ayrıca dava konusu yapılmayan “kullanmak”suçunu da işlediğinin kabulü sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarının birbirinden bağımsız ayrı suçları oluşturup sanık hakkında 2004,2005,2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan kamu davası açılıp mahkemece her bir takvim yılına ilişkin ayrı ayrı sahte fatura düzenlemek suçundan hüküm kurulduğunun belirtilmesi karşısında sonuca etkili görülmemiş, suça konu faturaların miktarlarının çokluğu ve meblağlarının yüksekliği gözetilerek zararın ağırlığı, kastın yoğunluğu dikkate alınıp alt sınırdan uzaklaşılarak temel cezanın belirlenmemesi ve teselsül eden suçtan dolayı hükmolunan temel cezalarda artırım yapılmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derescesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek CMK'nın 231. maddesinin uygulanmama gerekçesi de gösterilip sonucuna göre hüküm kurulmuş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştirilen hususlar dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 13.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.