Yargıtay11. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/5399 K.2011/423
Özet: Uyuşmazlık konusu, kamu kurum ve kuruluşlarına dolandırıcılık suçlamasıyla ilgili sanıkların hapis ve para cezalarıdır; mahkeme, birinci sanığı 2 yıl 3 ay hapis ve 11.808 TL, ikinci sanığı ise 9 ay hapis ve 3.935 TL ceza ile hükümletti, diğer sanıklar için ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verdi.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık
HÜKÜM: Sanık ... için:1-765 sayılı TCY.nın 504/7, 522/1. mad.uy.2 yıl 3 ay hapis ve 11.808 YTL.apc.
2-765 sayılı TCY.nın 504/7, 61, 522/1. mad.uyarınca 9 ay hapis ve 3.935 YTL.apc.
Diğer sanıklar için: hükmün açıklanmasının geri bırakılması
Katılan vekilinin dilekçesi içeriği itibariyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara yönelik itiraz niteliğinde bulunduğu tüm sanıklar hakkında temyiz talebinin olmadığı gibi hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar 5560 sayılı yasa ile değişik 5271 sayılı CMK. nun 231/12. maddesi uyarınca, itiraza tabi olduğundan gereğinin mahallinde takdir ve ifası mümkün görülmüştür.
Sanık müdafilerinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Bakanlar Kurulunun 06.06.1978 gün, 7/15817 sayılı kararı ve Tarım Reformu Genel Müdürlüğünün 02.05.1984 gün, 284 sayılı genelgesi uyarınca kamu görevlileri tarafından görevi nedeniyle düzenlenmesi gereken kira sözleşmesi cetvelinin resmi belge niteliğinde olduğu gözetilmeyerek yazılı şekilde uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 2003 yılına ilişkin DGD ödemesi yapıldığı iddiasıyla açılan davada sanığın 18.03.2005 tarihli oturumda gelir desteğini aldığını beyan etmesi ve geri ödemede bulunduğuna dair savunma, belge ve bilgi bulunmaması, müracaatın 01.08.2003 tarihinde yapılıp ödemenin daha sonra olması nedeniyle zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçların sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 7 ve 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddeleri uyarınca uygulanması gereken 765 ve 5237 sayılı TCK.nun hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçları denetime olanak verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasa belirlenmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 26.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık
HÜKÜM: Sanık ... için:1-765 sayılı TCY.nın 504/7, 522/1. mad.uy.2 yıl 3 ay hapis ve 11.808 YTL.apc.
2-765 sayılı TCY.nın 504/7, 61, 522/1. mad.uyarınca 9 ay hapis ve 3.935 YTL.apc.
Diğer sanıklar için: hükmün açıklanmasının geri bırakılması
Katılan vekilinin dilekçesi içeriği itibariyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara yönelik itiraz niteliğinde bulunduğu tüm sanıklar hakkında temyiz talebinin olmadığı gibi hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar 5560 sayılı yasa ile değişik 5271 sayılı CMK. nun 231/12. maddesi uyarınca, itiraza tabi olduğundan gereğinin mahallinde takdir ve ifası mümkün görülmüştür.
Sanık müdafilerinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Bakanlar Kurulunun 06.06.1978 gün, 7/15817 sayılı kararı ve Tarım Reformu Genel Müdürlüğünün 02.05.1984 gün, 284 sayılı genelgesi uyarınca kamu görevlileri tarafından görevi nedeniyle düzenlenmesi gereken kira sözleşmesi cetvelinin resmi belge niteliğinde olduğu gözetilmeyerek yazılı şekilde uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 2003 yılına ilişkin DGD ödemesi yapıldığı iddiasıyla açılan davada sanığın 18.03.2005 tarihli oturumda gelir desteğini aldığını beyan etmesi ve geri ödemede bulunduğuna dair savunma, belge ve bilgi bulunmaması, müracaatın 01.08.2003 tarihinde yapılıp ödemenin daha sonra olması nedeniyle zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçların sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 7 ve 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddeleri uyarınca uygulanması gereken 765 ve 5237 sayılı TCK.nun hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçları denetime olanak verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasa belirlenmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 26.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.