Yargıtay 11. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/7527 K.2010/366
Özet: Ağır Ceza Mahkemesi, dolandırıcılık sanığını 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırırken 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesine dayanarak 1412 Sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca kararı bozmuştur.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Dolandırıcılık
HÜKÜM: 765 sayılı TCK 504/3, 59/2. maddelerine 1 yıl 8 ay hapis cezası
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin mahkumiyete yeterli delil olmadığına, delil takdirinde hata yapıldığına savunma hakkının kısıtlandığına yönelen ve yerinde yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:
1- Sanığın sağladığı haksız menfaatin suç tarihi itibariyle "hafif" değerde olduğu bu nedenle olay tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK.nın 522. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
2- Kabule göre de; 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nın olaya ilişkin tüm hükümleri uygulanarak sonuçları itibariyle karşılaştırılıp lehe yasanın tespiti gerektiği ve temel cezanın alt sınırdan tayini nedeniyle 5237 sayılı TCk.nın 158/1 ve 52. maddeleri uyarınca sanığa hükmolunacak adli para cezasının lehe bulunduğu gözetilmeden cezaların üst sınırından bahisle 765 sayılı Yasanın lehe olduğunun kabulü,
Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.02.2010 gününde oybirliği ile karar verildi
SUÇ: Dolandırıcılık
HÜKÜM: 765 sayılı TCK 504/3, 59/2. maddelerine 1 yıl 8 ay hapis cezası
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin mahkumiyete yeterli delil olmadığına, delil takdirinde hata yapıldığına savunma hakkının kısıtlandığına yönelen ve yerinde yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:
1- Sanığın sağladığı haksız menfaatin suç tarihi itibariyle "hafif" değerde olduğu bu nedenle olay tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK.nın 522. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
2- Kabule göre de; 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nın olaya ilişkin tüm hükümleri uygulanarak sonuçları itibariyle karşılaştırılıp lehe yasanın tespiti gerektiği ve temel cezanın alt sınırdan tayini nedeniyle 5237 sayılı TCk.nın 158/1 ve 52. maddeleri uyarınca sanığa hükmolunacak adli para cezasının lehe bulunduğu gözetilmeden cezaların üst sınırından bahisle 765 sayılı Yasanın lehe olduğunun kabulü,
Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.02.2010 gününde oybirliği ile karar verildi
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.