‹ Ana sayfa
Yargıtay 10. Ceza Dairesi Ceza Hukuku

Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2024/913 K.2024/25218

Esas No: 2024/913 · Karar No: 2024/25218 · Karar Tarihi: 21.11.2024
Özet: Uyuşturucu madde ticareti suçuyla yargılanan sanıkların, 5271 sayılı CMK’nın 299/1. maddesine göre duruşmalı inceleme talebinin reddine karar verilmesi ve istinaf başvurularının esastan reddi; Mahkeme, sanıkların belirlenen delillerin yetersizliğini kabul ederek beraat kararı ve temel cezanın yeniden belirlenmesini talep etti, ancak istinaf başvurularını esastan reddederek kararın yerine getirildiğini onayladı.
MAHKEMESİ: Ceza Dairesi
SUÇ: Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜMLER: İstinaf başvurularının esastan reddi

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

A. Burhaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesince, sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümlere yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

A. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,
2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,
3. Temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmemesi gerektiğine ve buna yönelik ilk derece mahkemesince gerekçe gösterilmediğine,
İlişkindir.

C. Sanık ... müdafiilerinin temyiz sebepleri özetle;
1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,
2. 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin sanık hakkında uygulanması gerektiğine,
3. 5237 sayılı TCK'nın 188/4-a maddesinin sanık hakkında uygulanmaması gerektiğine,
4. Temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmemesi gerektiğine ve buna yönelik ilk derece mahkemesince gerekçe gösterilmediğine,
5. Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün gerekçesiz olduğuna,

6. İletişim tespiti ve dinlenmesine ilişkin kararın hukuka aykırı olduğuna,
İlişkindir.

D. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri;
1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,
2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,
3. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,
4. 5237 sayılı TCK'nın 188/5. maddesinin sanık hakkında uygulanmaması gerektiğine,
İlişkindir.

A. Sanıklar, ve Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden;
Bölge Adliye Mahkemesi Kararında, suç tarihinin "22.02.2022 (sanıklar İlker ve İsmail için) ve 16.03.2022 (sanıklar ve için)" yerine sanık ayrımı yapılmaksızın yalnızca "16.03.2022" olarak yazılması, mahkemesince düzeltilmesi mümkün maddi yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, temel cezaların alt sınır aşılarak belirlenmesine, sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 188/5. maddesinin uygulanmasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, ayrıca sanık ... hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin şartlarının oluşmadığı anlaşılmakla, sanıklar müdafiileri ile sanıklar ve 'in temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, eleştiri dışında hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden;
İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, temel cezaların alt sınır aşılarak belirlenmesine, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 188/4-a maddesinin uygulanmasına ve 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanmamasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, ayrıca delillerin hukuka uygun olarak toplandığı ve Bölge Adliye Mahkemesinin İlk Derece Mahkemesinin gerekçesine dayandığı anlaşılmakla, sanık ... müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

İlk Derece Mahkemesi hükmünün tekerrüre ilişkin E-9. bendinde tekerrüre esas alınan ilam gösterilirken "2020/526 Esas" yerine "2020/256 Esas" olarak yazılmasının hukuka aykırı olduğu,
Değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

A. Sanıklar, ve Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden;
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi kararında sanıklar müdafiileri ve sanıklar ve tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanıklar ve hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,
B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden;
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,
Tekerrüre ilişkin E-9. bendinde tekerrüre esas alınan ilamda gösterilen "2020/256 Esas" ibaresi çıkarılarak yerine "2020/526 Esas" ibaresinin yazılması,
Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Burhaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
21.11.2024 tarihinde karar verildi.

Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.

AvAi

Hukuki AI Asistanı
Merhaba! Ben AvAi, Avarsis Hukuki AI Asistanınız. Size nasıl yardımcı olabilirim?