Yargıtay10. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2017/71 K.2017/1993
Özet: Uyuşmazlık, sanığın Şanlıurfa 3.Arama Mahkemesi’nin 2010 ve 2014 yıllarında vermiş olduğu beraat kararlarının, uyuşturucu madde ticareti suçundan dolayı 2013 yılında Dairemizin karar verdiği; 135,5 gram esrarin cezaevi girişinde bulundurulması nedeniyle temyiz ateşle refile edilmesiyle ilgilidir. Mahkeme, 2013 kararındaki usul ve yasal hataları yok buldu ve 2014 kararının da uygun olmadığını belirterek, dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmesini ve 7-12-2016 tarihli kararının yürürlüğe girmesini onaylayarak 04/07/2013 tarihli kararını bozuş olarak kabul etti.
Mahkeme: Ağır Ceza Mahkemesi
Suç: Uyuşturucu madde ticareti yapma
Hüküm: Beraat
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Sanığın Şanlıurfa 3.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 07/10/2010 tarihli 2010/165 esas ve 2010/222 sayılı kararı ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan beraatine karar verildiği, bu kararın Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine incelenmesi sonucu Dairemizin 04/07/2013 tarihli 2012/3749 esas ve 2013/6967 sayılı kararı ile '' 31.05.2010 tarihli yakalama tutanağının içeriğine ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın ceza infaz kurumunda hükümlü olarak bulunan eşi ...'ı ziyaret etmek için geldiğinde cezaevi girişinde çantasında yapılan aramada 135,5 gram esrar ile birlikte yakalandığının anlaşılması karşısında sanığın atılı suçunun sübut bulduğu gözetilmeden mahkûmiyeti yerine, yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle beraatine karar verilmesi,'" gerekçesiyle bozulduğu, Şanlıurfa 3.Ağır Ceza Mahkemesi'nce 25/03/2014 tarihli 2013/287 esas ve 2014/187 sayılı karar ile Dairemizin bozma kararına direnildiği, hükmün Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilerek Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderildiği, 02/12/2016 tarihli 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 36. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 307. maddesi ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un Geçici 10. maddesi uyarınca, Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından 07/12/2016 tarihli 2014/546 esas, 2016/493 sayılı karar ile dosya Dairemize gönderildiğinden, direnme kararı üzerine verilen hükmün Dairemizce incelenmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmakla, yapılan incelemede:
1- Dairemizin 04/07/2013 tarih ve 2012/3749 esas, 2013/6967 karar sayılı kararında usul ve yasaya aykırılık olmadığı anlaşıldığından, Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 25/03/2014 tarihli 2013/287 esas ve 2014/182 sayılı kararının yerinde görülmediğine,
2- 5271 sayılı CMK'nın 307. maddesinin 3. fıkrası ile 5320 sayılı Kanun'un Geçici 10. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, direnme kararının incelenmesi için dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE,
22/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Uyuşturucu madde ticareti yapma
Hüküm: Beraat
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Sanığın Şanlıurfa 3.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 07/10/2010 tarihli 2010/165 esas ve 2010/222 sayılı kararı ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan beraatine karar verildiği, bu kararın Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine incelenmesi sonucu Dairemizin 04/07/2013 tarihli 2012/3749 esas ve 2013/6967 sayılı kararı ile '' 31.05.2010 tarihli yakalama tutanağının içeriğine ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın ceza infaz kurumunda hükümlü olarak bulunan eşi ...'ı ziyaret etmek için geldiğinde cezaevi girişinde çantasında yapılan aramada 135,5 gram esrar ile birlikte yakalandığının anlaşılması karşısında sanığın atılı suçunun sübut bulduğu gözetilmeden mahkûmiyeti yerine, yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle beraatine karar verilmesi,'" gerekçesiyle bozulduğu, Şanlıurfa 3.Ağır Ceza Mahkemesi'nce 25/03/2014 tarihli 2013/287 esas ve 2014/187 sayılı karar ile Dairemizin bozma kararına direnildiği, hükmün Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilerek Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderildiği, 02/12/2016 tarihli 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 36. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 307. maddesi ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un Geçici 10. maddesi uyarınca, Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından 07/12/2016 tarihli 2014/546 esas, 2016/493 sayılı karar ile dosya Dairemize gönderildiğinden, direnme kararı üzerine verilen hükmün Dairemizce incelenmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmakla, yapılan incelemede:
1- Dairemizin 04/07/2013 tarih ve 2012/3749 esas, 2013/6967 karar sayılı kararında usul ve yasaya aykırılık olmadığı anlaşıldığından, Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 25/03/2014 tarihli 2013/287 esas ve 2014/182 sayılı kararının yerinde görülmediğine,
2- 5271 sayılı CMK'nın 307. maddesinin 3. fıkrası ile 5320 sayılı Kanun'un Geçici 10. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, direnme kararının incelenmesi için dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE,
22/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.