Yargıtay 10. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2016/2838 K.2016/3803
Özet: A uyuşturucu madde ticareti suçuyla ilgili 19.12.2014’de yapılan işlem için 12.03.2015’te kaçırılan mahkûmiyet kararı, sanık tarafından 18.03.2015’de vazgeçilen temyiz isteği sonrası 20.03.2015’te reddi ile kesinleştirilen karar, 25.04.2016’da yeniden temyiz edilerek 18.11.2016’da oybirliğiyle reddine karar verilmiştir.
Suç: Uyuşturucu madde ticareti yapma
Suç Tarihi: 19.12.2014
Hüküm: a) Mahkûmiyet
b) Temyiz isteğinin reddi
Temyiz Eden: Sanık
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
12.03.2015 tarihinde tefhim edilen hükmün sanık müdafii tarafından 13.03.2015 tarihinde süresi içerisinde temyiz edilmesinden sonra sanığın mahkemeye hitaben temyiz süresi içinde gönderdiği 18.03.2015 tarihli dilekçesi ile temyiz isteğinden vazgeçmesi üzerine sanık müdafiinin temyiz isteğinin 20.03.2015 tarihinde aynı sayı ve esas numaralı ek kararla reddine karar verilerek kararın kesinleştirildiği, 11.01.2016 tarihinde ise aynı sayı ve esas numaralı ek kararla sanığın 18.03.2015 tarihli vazgeçme dilekçesi esas alınarak, temyiz isteğinin reddine karar verildiği, 19.01.2016 tarihinde sanığa tebliğ edilen ret kararının sanık tarafından bir haftalık temyiz süresi geçtikten sonra 25.04.2016 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından; CMUK’nın 317. maddesi gereğince sanığın temyiz isteğinin REDDİNE, 18.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç Tarihi: 19.12.2014
Hüküm: a) Mahkûmiyet
b) Temyiz isteğinin reddi
Temyiz Eden: Sanık
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
12.03.2015 tarihinde tefhim edilen hükmün sanık müdafii tarafından 13.03.2015 tarihinde süresi içerisinde temyiz edilmesinden sonra sanığın mahkemeye hitaben temyiz süresi içinde gönderdiği 18.03.2015 tarihli dilekçesi ile temyiz isteğinden vazgeçmesi üzerine sanık müdafiinin temyiz isteğinin 20.03.2015 tarihinde aynı sayı ve esas numaralı ek kararla reddine karar verilerek kararın kesinleştirildiği, 11.01.2016 tarihinde ise aynı sayı ve esas numaralı ek kararla sanığın 18.03.2015 tarihli vazgeçme dilekçesi esas alınarak, temyiz isteğinin reddine karar verildiği, 19.01.2016 tarihinde sanığa tebliğ edilen ret kararının sanık tarafından bir haftalık temyiz süresi geçtikten sonra 25.04.2016 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından; CMUK’nın 317. maddesi gereğince sanığın temyiz isteğinin REDDİNE, 18.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.