Yargıtay 10. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2014/9914 K.2015/92
Özet: Mahkeme, 25.09.2013 tarihli 2013/7978, 2013/8203 kararlarında, davalı sanığın temyiz isteğinden vazgeçmesi nedeniyle Mahkûmiyet kararı üzere 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca sanığa kanıtlandı, bu kararın temyize bile açılmayacağını belirterek hem süregelen yapılandırmalı Bozma kararını hem de 1412 sayılı CMUK‑ya göre yararlandırılan sanıkların haklarını koruyarak, 13.01.2015’te oybirliğiyle temyiz isteğinin REDİNDİR.
Mahkeme: Ağır Ceza Mahkemesi Suç: Uyuşturucu madde ticareti yapma Hüküm: Mahkûmiyet Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ: Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 31.10.2012 tarih, 2011/777 esas ve 2012/1819 karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere; bozmanın sirayetinin, hükmü temyiz etmeyenlerin veya temyiz isteği reddedilenlerin, temyiz edenlerden daha ağır bir ceza ile cezalandırılmaları adaletsizliğini gidermek amacıyla 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlülükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nın 325 ve 5271 sayılı CMK'nın 306. maddelerinde düzenlendiği, bu suretle temyiz edenler lehine oluşacak durumdan temyiz etmeyenlerin de yararlandırıldığı, ancak bozmanın sirayetinde yerel mahkeme hükmünün, temyiz etmeyen sanık yönünden bozulmadığı, anılan maddeler uyarınca sanığın bozma kararının sonucundan yararlandırıldığı ve lehe bozmadan yararlanan sanığın, bozmadan sonra yeniden kurulan hükmü temyize yetkisi bulunmadığı gözetilerek; Dairemizin 25.09.2013 tarih, 2013/7978 esas ve 2013/8203 karar sayılı ilamı ile hakkındaki mahkûmiyet hükmünün, temyiz isteğinden vazgeçmesi nedeniyle CMK'nın 266. maddesi gereğince incelenmesine yer olmadığına karar verilen, ancak haklarındaki mahkûmiyet kararları temyizen incelenen, aynı olayın diğer sanıkları ... ve ... hakkındaki bozmadan CMUK'nın 325. maddesi uyarınca yararlandırılan sanığın, Mahkemenin, Dairemizin bozma kararına uyarak verdiği 06.12.2013 tarihli hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından, CMUK'nın 317. maddesi gereğince temyiz isteğinin REDDİNE, 13.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ: Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 31.10.2012 tarih, 2011/777 esas ve 2012/1819 karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere; bozmanın sirayetinin, hükmü temyiz etmeyenlerin veya temyiz isteği reddedilenlerin, temyiz edenlerden daha ağır bir ceza ile cezalandırılmaları adaletsizliğini gidermek amacıyla 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlülükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nın 325 ve 5271 sayılı CMK'nın 306. maddelerinde düzenlendiği, bu suretle temyiz edenler lehine oluşacak durumdan temyiz etmeyenlerin de yararlandırıldığı, ancak bozmanın sirayetinde yerel mahkeme hükmünün, temyiz etmeyen sanık yönünden bozulmadığı, anılan maddeler uyarınca sanığın bozma kararının sonucundan yararlandırıldığı ve lehe bozmadan yararlanan sanığın, bozmadan sonra yeniden kurulan hükmü temyize yetkisi bulunmadığı gözetilerek; Dairemizin 25.09.2013 tarih, 2013/7978 esas ve 2013/8203 karar sayılı ilamı ile hakkındaki mahkûmiyet hükmünün, temyiz isteğinden vazgeçmesi nedeniyle CMK'nın 266. maddesi gereğince incelenmesine yer olmadığına karar verilen, ancak haklarındaki mahkûmiyet kararları temyizen incelenen, aynı olayın diğer sanıkları ... ve ... hakkındaki bozmadan CMUK'nın 325. maddesi uyarınca yararlandırılan sanığın, Mahkemenin, Dairemizin bozma kararına uyarak verdiği 06.12.2013 tarihli hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından, CMUK'nın 317. maddesi gereğince temyiz isteğinin REDDİNE, 13.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.