Yargıtay1. Hukuk DairesiTicaret Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2016/5347 K.2016/9075
Özet: Uyuşmazlık, Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 27 Mart 2014 tarihli tapu iptali kararıyla ilgili 24 Aralık 2015 tarihli kararın düzeltilmesi talebine dayanıyordu; mahkeme, karar düzeltme yolunun o tarihte yürürlükteki kanuna göre mümkün olmadığını belirtti. Mahkeme, davacı vekilinin karar düzeltme istemini reddederek, peşin harcın temyiz edene geri verilmesine karar verdi.
MAHKEMESİ: ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
DAVA TÜRÜ: TAPU İPTALİ, TESCİL
Taraflar arasındaki davadan dolayı .... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 27.03.2014 gün ve 2012/453 Esas 2014/200 Karar sayılı hükmün onanmasına ilişkin olan 24.12.2015 gün ve 12052-15089 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:
-KARAR-
Dava, 14.12.2012 günlü dilekçe ile 10.000,00.-TL. değer gösterilerek açılmış ve bu miktar üzerinden 27.03.2014 tarihinde nihai karara bağlanmıştır.
Yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelenmesi sonucunda Yargıtay Daireleri ya da Hukuk Genel Kurulu'nca verilen kararlara karşı miktar itibariyle karar düzeltme yoluna gidilmesinin mümkün olup olmadığı belirlenirken; temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan Kanun hükmü esas alınmalıdır. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.4.2005 gün ve 2005/4-295-287 sayılı ilamı) Bu durumda, temyiz veya karar düzeltme incelemesinde kesinlik, dolayısı ile kanun yoluna başvurulabilirlik sınırı belirlenirken talep hangi karara yönelik ise o karar tarihinin esas alınması gerekir.
Talep karar düzeltme istemine ilişkin olduğu ve 24.12.2015 günlü Daire kararının düzeltilmesi istendiği için kesinlik sınırı Daire karar tarihine göre belirlenmelidir.
Bilindiği üzere, 1086 sayılı HUMK'un 440/III-1 maddesi 21.7.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değiştirilmiş, ayrıca 01.04.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5236 sayılı Kanunun 19. maddesi ile HUMK.'na ilave edilen Ek Madde 4'e göre de; 01.01.2015 tarihinden itibaren değeri 12.690,00-TL.'den az olan davalara ait hükümlerin onanmasına veya bozulmasına ilişkin Yargıtay kararları hakkında karar düzeltme yoluna gidilemeyeceği öngörülmüştür.
Bu nedenle, (6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi yollaması ile) davacı vekilinin karar düzeltme istemine ilişkin 07.03.2015 günlü dilekçesinin REDDİNE, peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 03.10.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
DAVA TÜRÜ: TAPU İPTALİ, TESCİL
Taraflar arasındaki davadan dolayı .... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 27.03.2014 gün ve 2012/453 Esas 2014/200 Karar sayılı hükmün onanmasına ilişkin olan 24.12.2015 gün ve 12052-15089 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:
-KARAR-
Dava, 14.12.2012 günlü dilekçe ile 10.000,00.-TL. değer gösterilerek açılmış ve bu miktar üzerinden 27.03.2014 tarihinde nihai karara bağlanmıştır.
Yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelenmesi sonucunda Yargıtay Daireleri ya da Hukuk Genel Kurulu'nca verilen kararlara karşı miktar itibariyle karar düzeltme yoluna gidilmesinin mümkün olup olmadığı belirlenirken; temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan Kanun hükmü esas alınmalıdır. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.4.2005 gün ve 2005/4-295-287 sayılı ilamı) Bu durumda, temyiz veya karar düzeltme incelemesinde kesinlik, dolayısı ile kanun yoluna başvurulabilirlik sınırı belirlenirken talep hangi karara yönelik ise o karar tarihinin esas alınması gerekir.
Talep karar düzeltme istemine ilişkin olduğu ve 24.12.2015 günlü Daire kararının düzeltilmesi istendiği için kesinlik sınırı Daire karar tarihine göre belirlenmelidir.
Bilindiği üzere, 1086 sayılı HUMK'un 440/III-1 maddesi 21.7.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değiştirilmiş, ayrıca 01.04.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5236 sayılı Kanunun 19. maddesi ile HUMK.'na ilave edilen Ek Madde 4'e göre de; 01.01.2015 tarihinden itibaren değeri 12.690,00-TL.'den az olan davalara ait hükümlerin onanmasına veya bozulmasına ilişkin Yargıtay kararları hakkında karar düzeltme yoluna gidilemeyeceği öngörülmüştür.
Bu nedenle, (6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi yollaması ile) davacı vekilinin karar düzeltme istemine ilişkin 07.03.2015 günlü dilekçesinin REDDİNE, peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 03.10.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.