Yargıtay1. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2018/371 K.2018/2007
Özet: (1) Uyuşmazlık sanıkların kasten öldürmeye teşebbüs suçundan dolayı verilen mahkumiyet hükmünü temyiz etme ve mahkemeden mahkumiyetin yeniden değerlendirilmesi talebidir. (2) Ağır Ceza Mahkemesi, temyizi reddederek sanığın 6 yıl 8 ay hapis cezasıyla mahkumiyetini onaylarken, TCK 53. maddesinin iptal edilen hükümlerini dikkate alarak mahkumiyetin iflasını ve uygulanan haksız tahrik hükümlerini düzeltmesini sağlamıştır.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM: TCK'nun 81, 35, 29, 62, 53, 58. maddelerine göre 6 yıl 8 ay hapis cezası.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçu nedeniyle kurulan mahkumiyet hükmü yasal süre içerisinde sanık müdafii tarafından temyiz edilmiş ise de, sanık tarafından verilen 22.04.2016 tarihli dilekçe temyizden vazgeçme mahiyetinde bulunduğundan, sanık müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, karar verilmiştir.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'un, müşteki ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen mahkumiyet hükmünde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, o yer Cumhuriyet savcısının sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasını gerektirecek delil bulunmadığına, bu sebeple sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu maddeyle yaptığı uygulamanın hukuka aykırı olduğu anlaşıldığından ve bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmü fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 25.04.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
SUÇ: Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM: TCK'nun 81, 35, 29, 62, 53, 58. maddelerine göre 6 yıl 8 ay hapis cezası.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçu nedeniyle kurulan mahkumiyet hükmü yasal süre içerisinde sanık müdafii tarafından temyiz edilmiş ise de, sanık tarafından verilen 22.04.2016 tarihli dilekçe temyizden vazgeçme mahiyetinde bulunduğundan, sanık müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, karar verilmiştir.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'un, müşteki ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen mahkumiyet hükmünde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, o yer Cumhuriyet savcısının sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasını gerektirecek delil bulunmadığına, bu sebeple sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu maddeyle yaptığı uygulamanın hukuka aykırı olduğu anlaşıldığından ve bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmü fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 25.04.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.