Yargıtay1. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2017/188 K.2017/954
Özet: Uyuşmazlık, 6 yaşındaki bir çocuğu bebek arabasıyla gezdirirken çocuğa vürel zarar vermesi ve onu derin bir çukura ittiği için sanığın cücük çocuğu öldürmeye teşebbüs ve hürriyetinden yoksun kılma suçlarından yargılanmasıdır. Mahkeme, TCK’nın 82/1‑e, 35/2, 31/3 ve 109/2 maddeleri uyarınca sanığı 12 yıl hapis ve 5 yıl 4 ay hapis cezasına çarptırmış, kararını bozma yoluyla yukarıda paylaşılan gerekçelerle hafifletmiş ve mahkumiyetini onaylamıştır.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Çocuğu veya beden veya ruh bakımından kendini savunamayacak kişiyi öldürmeye teşebbüs, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM: TCK.nun 82/1-e, 35/2, 31/3. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası,
TCK.nun 109/2, 109/3-f, 31/3. maddeleri uyarınca 5 yıl 4 ay hapis cezası.
Dairemizin 30.01.2014 gün ve 4903-367 sayılı kararı ile “ Olay günü sanığın köyde misafir kaldığı teyzesinin kızının bebeğini bebek arabası ile gezdirirken, oynamakta olan 6 yaşındaki mağdure ...'i görerek birlikte gezmeyi teklif ettiği, köyden yaklaşık 500 metre uzaklıkta ki olay yeri olan dere kenarına birlikte geldikleri, mağdurenin beyanlarına göre, kafasına beyaz çuval geçiren sanığın, penyesi ile de mağdurenin boğazını sıktığı, motor sesi duyması üzerine mağdureyi çukura ittiği ve olay yerinden uzaklaştığı, 207 cm derinliği olan dere yatağının oluşturduğu çukura düşen, mağdurenin sarmaşık dallarına tutunarak çıktığı ve tanıklarca yolda görülmesi üzerine hastaneye götürüldüğü, boğazından ve vücudunun çeşitli yerlerinden kızarıklık ve sıyrık oluşturacak, boynun sol tarafında 0,5 cm kesi olacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı olayda; sanığın mağdureye yönelik eylemi yaralama ve çocuğu hürriyetinden yoksun kılma suçlarını oluşturduğu, TCK’nun 86/2 maddesi kapsamında bulunan yaralama eylemi hürriyeti tahdit suçunun unsuru olduğundan ayrıca ceza verilemeyeceğinden 5237 sayılı TCK’nun 109/2 maddesi uyarınca, 5237 sayılı TCK.nun 61. maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesi sırasında suçun işleniş biçimi, sanığın kastının yoğunluğu suçun konusunun önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak üst sınırdan tayinin gerektiğinin gözetilmeyerek sadece hürriyetten yoksun kılma suçlarından hüküm kurulması yerine ayrıca öldürmeye teşebbüs suçundan da mahkumiyetine karar verilmesi” gerekçeleriyle hükümlerin bozulduğu, bozma kararı üzerine yerel mahkemece eski hükümlerde direnilmesine karar verildiği görülmekle, 6763 sayılı Kanunla değişik 5271 sayılı CMK’nun 307. maddesinin üçüncü fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca yapılan incelemede Dairemizce verilen bozma kararının usul ve yasaya uygun olduğu görülmekle, dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulunca incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28/03/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
SUÇ: Çocuğu veya beden veya ruh bakımından kendini savunamayacak kişiyi öldürmeye teşebbüs, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM: TCK.nun 82/1-e, 35/2, 31/3. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası,
TCK.nun 109/2, 109/3-f, 31/3. maddeleri uyarınca 5 yıl 4 ay hapis cezası.
Dairemizin 30.01.2014 gün ve 4903-367 sayılı kararı ile “ Olay günü sanığın köyde misafir kaldığı teyzesinin kızının bebeğini bebek arabası ile gezdirirken, oynamakta olan 6 yaşındaki mağdure ...'i görerek birlikte gezmeyi teklif ettiği, köyden yaklaşık 500 metre uzaklıkta ki olay yeri olan dere kenarına birlikte geldikleri, mağdurenin beyanlarına göre, kafasına beyaz çuval geçiren sanığın, penyesi ile de mağdurenin boğazını sıktığı, motor sesi duyması üzerine mağdureyi çukura ittiği ve olay yerinden uzaklaştığı, 207 cm derinliği olan dere yatağının oluşturduğu çukura düşen, mağdurenin sarmaşık dallarına tutunarak çıktığı ve tanıklarca yolda görülmesi üzerine hastaneye götürüldüğü, boğazından ve vücudunun çeşitli yerlerinden kızarıklık ve sıyrık oluşturacak, boynun sol tarafında 0,5 cm kesi olacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı olayda; sanığın mağdureye yönelik eylemi yaralama ve çocuğu hürriyetinden yoksun kılma suçlarını oluşturduğu, TCK’nun 86/2 maddesi kapsamında bulunan yaralama eylemi hürriyeti tahdit suçunun unsuru olduğundan ayrıca ceza verilemeyeceğinden 5237 sayılı TCK’nun 109/2 maddesi uyarınca, 5237 sayılı TCK.nun 61. maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesi sırasında suçun işleniş biçimi, sanığın kastının yoğunluğu suçun konusunun önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak üst sınırdan tayinin gerektiğinin gözetilmeyerek sadece hürriyetten yoksun kılma suçlarından hüküm kurulması yerine ayrıca öldürmeye teşebbüs suçundan da mahkumiyetine karar verilmesi” gerekçeleriyle hükümlerin bozulduğu, bozma kararı üzerine yerel mahkemece eski hükümlerde direnilmesine karar verildiği görülmekle, 6763 sayılı Kanunla değişik 5271 sayılı CMK’nun 307. maddesinin üçüncü fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca yapılan incelemede Dairemizce verilen bozma kararının usul ve yasaya uygun olduğu görülmekle, dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulunca incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28/03/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.