Yargıtay1. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2017/1817 K.2017/4960
Özet: Uyuşmazlık, sanığın suça yardım ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından kasten öldürmeye teşebbüs işlemesiyle ilgili cezai sorumluluğuna yöneliktir. Mahkeme, sanığı kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından 14 yıl hapis, 2 yıl hapis ve 1000,00 TL adli para cezasına çarptırırken, kasten öldürmeye yardım suçundan beraat etti.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Kasten öldürmeye teşebbüs etmek, bu suça yardım etmek, 6136 sayılı Kanuna muhalefet
HÜKÜM:
1- Sanık ... hakkında; TCK.nun 81, 35, 53, 6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK.nun 52/2-4, 53, 54. maddeleri uyarınca; 14 yıl hapis cezası, 2 yıl hapis cezası, 1000.00 TL adli para cezası.
2- Sanık ... hakkında; CMK.nun 223/2-e maddeleri uyarınca beraat.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Katılan ...’ın, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, vekilinin bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın mağdur ...’a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin ve takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ... hakkında mağdur ...’ı kasten öldürmeye yardım etme suçundan elde edilen delillerin 5271 sayılı CMK.nun 223/2-e maddesi uyarınca mahkumiyete yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, Cumhuriyet Savcısının delillerin hatalı değerlendirildiğine, sanık ...’in mahkumiyeti gerektiğine, katılan vekilinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanık ...’in mahkumiyetinin gerektiğine, sanık ... ve müdafiinin, suç vasfına, eksik incelemeye, TCK.nun 25 ve 27. maddelerdeki şartların oluştuğuna, 6136 sayılı Yasa gereğince verilen hükmün gerekçesiz olduğuna ve beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,
Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesi delaleti ile Ülkemizin de taraf olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, ayrıca Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin, sözleşmenin anılan maddesinde yer alan ücretsiz müdafii yardımından yararlanma koşullarından "Adaletin selametinin gerektirmesi'' kıstası ile ilgili yerleşmiş içtihatları da dikkate alınarak; mağdur ...’ın CMK.nun 234. maddesi uyarınca kendisine atanan müdafii yardımından ücretsiz olarak faydalanma hakkı bulunduğu halde, yargılama giderleri arasında gösterilerek sanığa yükletilmesi ve 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama kanuna aykırı ise de bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak; hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK.nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde, ayrıca hüküm fıkrasının mahsus bölümünde yer alan 561,00 TL katılana atanan vekil ücretinin çıkartılmasına ve yargılama giderleri toplamının 957,75 TL olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin, tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 12/12/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
SUÇ: Kasten öldürmeye teşebbüs etmek, bu suça yardım etmek, 6136 sayılı Kanuna muhalefet
HÜKÜM:
1- Sanık ... hakkında; TCK.nun 81, 35, 53, 6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK.nun 52/2-4, 53, 54. maddeleri uyarınca; 14 yıl hapis cezası, 2 yıl hapis cezası, 1000.00 TL adli para cezası.
2- Sanık ... hakkında; CMK.nun 223/2-e maddeleri uyarınca beraat.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Katılan ...’ın, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, vekilinin bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın mağdur ...’a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin ve takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ... hakkında mağdur ...’ı kasten öldürmeye yardım etme suçundan elde edilen delillerin 5271 sayılı CMK.nun 223/2-e maddesi uyarınca mahkumiyete yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, Cumhuriyet Savcısının delillerin hatalı değerlendirildiğine, sanık ...’in mahkumiyeti gerektiğine, katılan vekilinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanık ...’in mahkumiyetinin gerektiğine, sanık ... ve müdafiinin, suç vasfına, eksik incelemeye, TCK.nun 25 ve 27. maddelerdeki şartların oluştuğuna, 6136 sayılı Yasa gereğince verilen hükmün gerekçesiz olduğuna ve beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,
Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesi delaleti ile Ülkemizin de taraf olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, ayrıca Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin, sözleşmenin anılan maddesinde yer alan ücretsiz müdafii yardımından yararlanma koşullarından "Adaletin selametinin gerektirmesi'' kıstası ile ilgili yerleşmiş içtihatları da dikkate alınarak; mağdur ...’ın CMK.nun 234. maddesi uyarınca kendisine atanan müdafii yardımından ücretsiz olarak faydalanma hakkı bulunduğu halde, yargılama giderleri arasında gösterilerek sanığa yükletilmesi ve 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama kanuna aykırı ise de bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak; hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK.nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde, ayrıca hüküm fıkrasının mahsus bölümünde yer alan 561,00 TL katılana atanan vekil ücretinin çıkartılmasına ve yargılama giderleri toplamının 957,75 TL olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin, tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 12/12/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.