Yargıtay1. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/4118 K.2016/4059
Özet: Uyuşmazlık konusu, Adıyaman Açık Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü Z.Y.'nin işyerinde cep telefonu bulundurması nedeniyle 5275 sayılı Kanun uyarınca “hücreye koyma” disiplin cezasının uygulanıp uygulanamayacağıdır. Mahkeme, cep telefonunun kuruma sokulmasının ilgili kanuna göre cezai yaptırım gerektirmediğini kabul ederek disiplin cezasını kaldırdı ve kararın bozulmasına karar verdi.
Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından Adıyaman Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan Z. Y.'in, staj amacıyla bulunduğu işyerinde cep telefonu bulundurduğu gerekçesiyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 43/3-g maddesi uyarınca "13 gün süre ile hücreye koyma" disiplin cezası ile cezalandırılmasına dair Adıyaman Açık Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığının 14/08/2015 tarihli ve 2015/188 sayılı Kararına karşı hükümlü tarafından yapılan şikayetin kabulü ile hücreye koyma disiplin cezasının kaldırılmasına dair Adıyaman İnfaz Hâkimliğinin 02/09/2015 tarihli ve 2015/811 esas, 2015/808 sayılı Kararına yönelik itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına ilişkin Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15/09/2015 tarihli ve 2015/2374 değişik iş sayılı Kararı ile ilgili olarak;
Dosya kapsamına göre, benzer bir duruma ilişkin olarak emsal Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 07/04/2014 tarihli ve 2014/2918 esas, 2014/2406 karar sayılı ilamında belirtildiği üzere 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 44. maddesinin 3. fıkrasında, onbir günden yirmi güne kadar hücreye koyma cezasını gerektirir eylem olarak, aynı fıkranın (g) bendi "Her türlü ateşli silâh, mermi, patlayıcı madde, kesici, delici, yaralayıcı, bereleyici alet, yakıcı, aşındırıcı, boğucu, bayıltıcı, kör edici gaz ve ecza, her türlü zehir ve uyuşturucu ilâç ve madde, cep telefonu, telsiz ve sair elektronik haberleşme aracını kuruma sokmak, bulundurmak, kullanmak” biçiminde düzenlenmiş olup, somut olayda hükümlüden cep telefonu ele geçirilen işyerinin ceza infaz kurumu niteliğinde olmadığı, bu durumda hükümlü hakkında belirtilen kanun maddesi uyarınca disiplin cezası verilemeyeceği gözetilerek, itirazın reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 25/04/2016gün ve 94660652-105-02-2631-2016-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü
TÜRK MİLLETİ ADINA
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının istemi yerinde görüldüğünden, Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15/09/2015 tarihli ve 2015/2374 değişik iş sayılı Kararının 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28/11/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Dosya kapsamına göre, benzer bir duruma ilişkin olarak emsal Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 07/04/2014 tarihli ve 2014/2918 esas, 2014/2406 karar sayılı ilamında belirtildiği üzere 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 44. maddesinin 3. fıkrasında, onbir günden yirmi güne kadar hücreye koyma cezasını gerektirir eylem olarak, aynı fıkranın (g) bendi "Her türlü ateşli silâh, mermi, patlayıcı madde, kesici, delici, yaralayıcı, bereleyici alet, yakıcı, aşındırıcı, boğucu, bayıltıcı, kör edici gaz ve ecza, her türlü zehir ve uyuşturucu ilâç ve madde, cep telefonu, telsiz ve sair elektronik haberleşme aracını kuruma sokmak, bulundurmak, kullanmak” biçiminde düzenlenmiş olup, somut olayda hükümlüden cep telefonu ele geçirilen işyerinin ceza infaz kurumu niteliğinde olmadığı, bu durumda hükümlü hakkında belirtilen kanun maddesi uyarınca disiplin cezası verilemeyeceği gözetilerek, itirazın reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 25/04/2016gün ve 94660652-105-02-2631-2016-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü
TÜRK MİLLETİ ADINA
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının istemi yerinde görüldüğünden, Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15/09/2015 tarihli ve 2015/2374 değişik iş sayılı Kararının 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28/11/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.