Yargıtay1. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/3052 K.2016/1081
Özet: (1) Uyuşmazlık, sanığın silahla tehdit ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçlarından hüküm konulmasıyla ilgili; (2) Mahkeme, 6136 sayılı Kanuna muhalefet ve silahla tehdit suçları için verilen mahkumiyet kararını bozarak, hukuki düzenlemelere uygun olarak cezayı yeniden belirledi.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Silahla tehdit, genel güvenliği kasten tehlikeye sokma, 6136 sayılı Kanuna muhalefet.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1- Sanık hakkında silahla tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde, TCK'nun 43. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık.6136 sayılı Kanuna muhalefet ve silahla tehdit suçlarının sübutu kabul, silahla tehdit suçu yönünden düzeltme nedeni saklı kalmak kaydıyla oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezaları azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;
A) Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet ve silahla tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;
Silahla tehdit suçundan kurulan hükümde uygulama maddesinin TCK'nun 106 (2-a) maddesi yerine sadece 106 (2) şeklinde gösterilmesi ile 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin sanık hakkında bu madde ile yaptığı uygulamalar yasaya aykırı ise de, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükmün 3 nolu bendinin 1. paragrafında yer alan ''TCK'nun 106 (2)'' ibaresinin ''TCK'nun 106 (2-a)'', 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin ise "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine, karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,
B) Sanık hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde ise;
Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; trafikte başlayan tartışma sırasında sanığın mağdurlara silahını göstermek suretiyle tehdit ettiği anlaşılan olayda; 5237 sayılı TCK'nun 44. maddesindeki düzenleme de dikkate alınarak sadece en ağır cezayı içeren silahla tehdit suçundan hüküm kurulmasının yeterli olduğu gözetilmeden, ayrıca yasal unsurları oluşmayan bu suçtan da mahkumiyet kararı verilmesi,
Kabule ve uygulamaya göre de;
24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 08/03/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
SUÇ: Silahla tehdit, genel güvenliği kasten tehlikeye sokma, 6136 sayılı Kanuna muhalefet.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1- Sanık hakkında silahla tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde, TCK'nun 43. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık.6136 sayılı Kanuna muhalefet ve silahla tehdit suçlarının sübutu kabul, silahla tehdit suçu yönünden düzeltme nedeni saklı kalmak kaydıyla oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezaları azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;
A) Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet ve silahla tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;
Silahla tehdit suçundan kurulan hükümde uygulama maddesinin TCK'nun 106 (2-a) maddesi yerine sadece 106 (2) şeklinde gösterilmesi ile 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin sanık hakkında bu madde ile yaptığı uygulamalar yasaya aykırı ise de, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükmün 3 nolu bendinin 1. paragrafında yer alan ''TCK'nun 106 (2)'' ibaresinin ''TCK'nun 106 (2-a)'', 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin ise "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine, karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,
B) Sanık hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde ise;
Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; trafikte başlayan tartışma sırasında sanığın mağdurlara silahını göstermek suretiyle tehdit ettiği anlaşılan olayda; 5237 sayılı TCK'nun 44. maddesindeki düzenleme de dikkate alınarak sadece en ağır cezayı içeren silahla tehdit suçundan hüküm kurulmasının yeterli olduğu gözetilmeden, ayrıca yasal unsurları oluşmayan bu suçtan da mahkumiyet kararı verilmesi,
Kabule ve uygulamaya göre de;
24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 08/03/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.