Yargıtay1. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/2790 K.2016/1334
Özet: (1) Sanıkların mağdurun silahla kasten yaralanması ve kasten öldürme suçlarından sorumlu olup, bazı sanıklar için olası kastla öldürme ve öldürmeye yardım suçlarının da iddia edildiği uyuşmazlık; (2) Mahkeme, ilgili sanıklara 12 yıl 6 ay hapis cezası ve 1500 TL adli para cezası vererek, diğer iki sanığı beraat ettirmiştir.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Kasten öldürme, kasten yaralama, kasten öldürmeye yardım etme, olası kastla öldürme
HÜKÜM: 1) Sanık ... hakkında; TCK.nun 81, 29, 62 maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası
TCK.nun 86/1-3-e, 29, 62, 52 maddeleri uyarınca; 1500.00 TL Adli para cezası
2) Sanık ... hakkında; Beraat
3) Sanık ... hakkında; Beraat
1-) Sanık ... hakkında mağdur ...'u silahla kasten yaralama suçundan açılan dava hakkında hüküm kurulmamış ise de, zamanaşımı süresi içerisinde mahkemesince hüküm kurulması mümkün görülmüştür.
2-) Sanık ... hakkında mağdur ...'u silahla kasten yaralama suçundan doğrudan hükmolunan 1500 TL. adli para cezası karar tarihi itibariyle kesin nitelikte olup, temyiz kabiliyeti bulunmadığından, sanık müdafiinin bu suça yönelen temyiz isteminin reddine,
3-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nın kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, kusurluluğu azaltan haksız tahrik ve cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, sanıklar ... ve ...'nın kasten öldürme suçları ile ilgili olarak elde edilen delillerin mahkumiyete yeter nitelik ve derecede bulunmadığından beraatlerine karar verilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık ... müdafiinin bir sebebe dayanmayan, Cumhuriyet Savcısının sanık ...'ın olası kastla öldürme suçundan, sanıklar ...'in öldürmeye yardım suçundan cezalandırılmaları gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle; yargılama giderlerinin mahkum olan sanıklardan ne şekilde alınacağının gösterilmemesi ve 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama yasaya aykırı ise de, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden. CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkralarında yer alan 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine, yargılama giderleri ile ilgili bölümdeki “sanıklardan” ibaresinden sonra gelmek üzere “eşit olarak” ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmü ile sanıklar ... ve ... hakkındaki beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 21/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Kasten öldürme, kasten yaralama, kasten öldürmeye yardım etme, olası kastla öldürme
HÜKÜM: 1) Sanık ... hakkında; TCK.nun 81, 29, 62 maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası
TCK.nun 86/1-3-e, 29, 62, 52 maddeleri uyarınca; 1500.00 TL Adli para cezası
2) Sanık ... hakkında; Beraat
3) Sanık ... hakkında; Beraat
1-) Sanık ... hakkında mağdur ...'u silahla kasten yaralama suçundan açılan dava hakkında hüküm kurulmamış ise de, zamanaşımı süresi içerisinde mahkemesince hüküm kurulması mümkün görülmüştür.
2-) Sanık ... hakkında mağdur ...'u silahla kasten yaralama suçundan doğrudan hükmolunan 1500 TL. adli para cezası karar tarihi itibariyle kesin nitelikte olup, temyiz kabiliyeti bulunmadığından, sanık müdafiinin bu suça yönelen temyiz isteminin reddine,
3-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nın kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, kusurluluğu azaltan haksız tahrik ve cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, sanıklar ... ve ...'nın kasten öldürme suçları ile ilgili olarak elde edilen delillerin mahkumiyete yeter nitelik ve derecede bulunmadığından beraatlerine karar verilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık ... müdafiinin bir sebebe dayanmayan, Cumhuriyet Savcısının sanık ...'ın olası kastla öldürme suçundan, sanıklar ...'in öldürmeye yardım suçundan cezalandırılmaları gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle; yargılama giderlerinin mahkum olan sanıklardan ne şekilde alınacağının gösterilmemesi ve 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama yasaya aykırı ise de, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden. CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkralarında yer alan 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine, yargılama giderleri ile ilgili bölümdeki “sanıklardan” ibaresinden sonra gelmek üzere “eşit olarak” ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmü ile sanıklar ... ve ... hakkındaki beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 21/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.