Yargıtay1. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2014/5403 K.2015/2125
Özet: Uyuşmazlık, sanığın kasten öldürmeye teşebbüs etme ve bu suça yardım etme suçlarından hüküm giyilmesiyle ilgili temyiz başvurusudur. Mahkeme, temyizi reddederek sanığa 10 yıl 8 ay hapis cezası vererek kararını onaylamıştır.
Tebliğname No: 1 - 2013/304856
MAHKEMESİ: Nevşehir Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ VE NO: 09/07/2013, 2013/20 (E) ve 2013/244 (K)
SUÇ: Kasten öldürmeye teşebbüs etme ve bu suça yardım etme
1-) Sanık hakkında mağdur kasten öldürmeye teşebbüsten kurulan hüküm yönünden; TCK'nun 62/1. maddesiyle yapılan indirim sırasında "10 yıl 10 ay hapis" cezası yerine "10 yıl 8 ay hapis” şeklinde eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2-) Sanık hakkında mağdur kasten öldürmeye teşebbüsten, sanık hakkında mağdur kasten öldürmeye teşebbüse yardımdan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde; Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede yetersiz gerekçeye, suç niteliğine yönelen, sanık müdafiinin suç niteliğine, müvekkilinin eyleminin yardım eden olarak da değerlendirilmemesi gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, sanık hakkında kurulan hükümde, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ile Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesine göre, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği gözetilmeden, zorunlu müdafii ücretinin tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının yargılama giderlerine ilişkin bölümündeki sanık alınmasına karar verilen zorunlu müdafii ücretinin tahsiline ilişkin kısmın hükümden çıkartılmasına karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hüküm ile sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre gözönüne alınarak sanık müdafiinin tahliye isteminin reddine, 08/04/2015 güüooe oybirliği ile karar verildi.
08/04/2015 gününde verilen iş bu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık müdafii Avukat yokluğunda 09/04/2015 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
MAHKEMESİ: Nevşehir Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ VE NO: 09/07/2013, 2013/20 (E) ve 2013/244 (K)
SUÇ: Kasten öldürmeye teşebbüs etme ve bu suça yardım etme
1-) Sanık hakkında mağdur kasten öldürmeye teşebbüsten kurulan hüküm yönünden; TCK'nun 62/1. maddesiyle yapılan indirim sırasında "10 yıl 10 ay hapis" cezası yerine "10 yıl 8 ay hapis” şeklinde eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2-) Sanık hakkında mağdur kasten öldürmeye teşebbüsten, sanık hakkında mağdur kasten öldürmeye teşebbüse yardımdan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde; Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede yetersiz gerekçeye, suç niteliğine yönelen, sanık müdafiinin suç niteliğine, müvekkilinin eyleminin yardım eden olarak da değerlendirilmemesi gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, sanık hakkında kurulan hükümde, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ile Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesine göre, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği gözetilmeden, zorunlu müdafii ücretinin tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının yargılama giderlerine ilişkin bölümündeki sanık alınmasına karar verilen zorunlu müdafii ücretinin tahsiline ilişkin kısmın hükümden çıkartılmasına karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hüküm ile sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre gözönüne alınarak sanık müdafiinin tahliye isteminin reddine, 08/04/2015 güüooe oybirliği ile karar verildi.
08/04/2015 gününde verilen iş bu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık müdafii Avukat yokluğunda 09/04/2015 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.