Yargıtay1. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/5177 K.2014/330
Özet: Uyuşmazlık konusu, sanığın kardeşi M.. K..’a keserle vurarak ölümcül yaralanma yapması ve bu eylemin “kardeşini öldürmeye teşebbüs” suçunu oluşturup oluşturmamasıydı; Mahkeme, delilleri değerlendirerek sanığı suçlu buldu, 15 yıl hapis cezasına hükmetti ve cezanın infazı süresince TCK’nın 53/1-a, b, d, e maddelerindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar vererek bu hükmü onayladı.
Tebliğname No: 1/B - 2012/298057
MAHKEMESİ: İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ ve NO: 11/10/2012, 2012/249 (E) ve 2012/290 (K)
SUÇ: Kardeşini öldürmeye teşebbüs
Sanığın, kardeşi mağdur M.. K..’un başına keserle vurarak, sol temporo parietal ve sol frontal bölgede hayat fonksiyonlarını 6 derecede etkileyecek çökme kırığına, 6x9 cm.lik kemik defektine, subdural hematoma, yüzde sabit ize ve mağdurun yaşamsal tehlike geçirmesine neden olacak biçimde yaraladığı olayda, TCK.nun 13 ile 20 yıl arasında hapis cezası öngören 35. Maddesinin uygulanması sırasında, meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığı birlikte değerlendirildiğinde makul bir ceza yerine 15 yıl hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Mehmet'in mağdur Murat'a karşı kardeşini kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrik ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, bozma üzerine incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık hakkında verilen hapis cezasının kanuni sonucu olarak, “TCK’nın 53/1-a-b-d-e bendindeki hakları kullanmaktan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, TCK’nın 53/1-c maddesindeki hakları kullanmaktan ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” karar verilmesi bozmayı gerektirmekte ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkralarının, “5237 sayılı TCK’nın
53/l-a, b, c, d, e maddesinde sayılan hak yoksunluklarının 53. maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar ve sanık hakkında kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın, 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğu" şeklinde değiştirilmesine karar verilmesi suretiyle CMUK’nın 322. maddesi ile tanınan yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN, hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 28.01.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
MAHKEMESİ: İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ ve NO: 11/10/2012, 2012/249 (E) ve 2012/290 (K)
SUÇ: Kardeşini öldürmeye teşebbüs
Sanığın, kardeşi mağdur M.. K..’un başına keserle vurarak, sol temporo parietal ve sol frontal bölgede hayat fonksiyonlarını 6 derecede etkileyecek çökme kırığına, 6x9 cm.lik kemik defektine, subdural hematoma, yüzde sabit ize ve mağdurun yaşamsal tehlike geçirmesine neden olacak biçimde yaraladığı olayda, TCK.nun 13 ile 20 yıl arasında hapis cezası öngören 35. Maddesinin uygulanması sırasında, meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığı birlikte değerlendirildiğinde makul bir ceza yerine 15 yıl hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Mehmet'in mağdur Murat'a karşı kardeşini kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrik ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, bozma üzerine incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık hakkında verilen hapis cezasının kanuni sonucu olarak, “TCK’nın 53/1-a-b-d-e bendindeki hakları kullanmaktan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, TCK’nın 53/1-c maddesindeki hakları kullanmaktan ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” karar verilmesi bozmayı gerektirmekte ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkralarının, “5237 sayılı TCK’nın
53/l-a, b, c, d, e maddesinde sayılan hak yoksunluklarının 53. maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar ve sanık hakkında kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın, 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğu" şeklinde değiştirilmesine karar verilmesi suretiyle CMUK’nın 322. maddesi ile tanınan yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN, hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 28.01.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.