Yargıtay1. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2012/5532 K.2013/13
Özet: (1) Sanığın, mağdurunu tasarlayarak öldürme suçuna teşebbüs ettiği iddiası; (2) Mahkeme, delillerle desteklenerek sanığı bu suçla mahkum etti ve hapis cezasının infaz süresince velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerinin kısıtlanmasına karar verdi.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Tasarlayarak öldürmeye teşebbüs
TÜRK MİLLETİ ADINA
1- Sanık ... müdafiinin yasal süreden sonra yaptığı duruşmalı inceleme isteminin CMUK'nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.
2- Dairemizin 2011/510-5293 sayılı bozma ilamında 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında tehlike ve zararın ağırlığı gözönüne alınarak alt ve üst sınırlar arasında bir ceza tayini gerektiği belirtilmesine rağmen, bozma ilamına uyularak kurulan hükümde teşebbüsün derecesi tayin edilirken, zararın meydana gelmediği olayda hüküm kurulduğunun belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, sanığın eylemini sürdürüş biçimi, tüfekle katılanı öldüreceği esnada maktul ...'in eliyle sanığı iteklemesi ve kastın yoğunluğundan da bahsedilerek gerekçede zaafiyete neden olunmuş ise de, bu husus sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
3- Sanık ...'un, mağdur ...'yi tasarlayarak öldürme suçuna teşebbüsten mahkumiyetine dair kurulan hükmün incelenmesinde;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin eksik incelemeye, suç niteliğine, haksız tahrikin varlığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, sanık hakkında belli haklardan yoksun bırakılmasına dair uygulama yapılırken TCK.nun 53/l-c maddesindeki hakları kullanmaktan aynı yasanın 53/2. maddesi uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkisini kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan ise koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gereğinin gözetilmemesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak; TCK.nun 53. maddesinin uygulandığı bölümün hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine, sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nun 53/l-a, b, c, d, e maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan aynı yasanın 53/2. maddesi uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın ise 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunun hüküm fıkrasının mahsus bölümüne eklenmesine, karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA 14/01/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
SUÇ: Tasarlayarak öldürmeye teşebbüs
TÜRK MİLLETİ ADINA
1- Sanık ... müdafiinin yasal süreden sonra yaptığı duruşmalı inceleme isteminin CMUK'nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.
2- Dairemizin 2011/510-5293 sayılı bozma ilamında 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında tehlike ve zararın ağırlığı gözönüne alınarak alt ve üst sınırlar arasında bir ceza tayini gerektiği belirtilmesine rağmen, bozma ilamına uyularak kurulan hükümde teşebbüsün derecesi tayin edilirken, zararın meydana gelmediği olayda hüküm kurulduğunun belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, sanığın eylemini sürdürüş biçimi, tüfekle katılanı öldüreceği esnada maktul ...'in eliyle sanığı iteklemesi ve kastın yoğunluğundan da bahsedilerek gerekçede zaafiyete neden olunmuş ise de, bu husus sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
3- Sanık ...'un, mağdur ...'yi tasarlayarak öldürme suçuna teşebbüsten mahkumiyetine dair kurulan hükmün incelenmesinde;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin eksik incelemeye, suç niteliğine, haksız tahrikin varlığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, sanık hakkında belli haklardan yoksun bırakılmasına dair uygulama yapılırken TCK.nun 53/l-c maddesindeki hakları kullanmaktan aynı yasanın 53/2. maddesi uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkisini kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan ise koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gereğinin gözetilmemesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak; TCK.nun 53. maddesinin uygulandığı bölümün hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine, sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nun 53/l-a, b, c, d, e maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan aynı yasanın 53/2. maddesi uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın ise 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunun hüküm fıkrasının mahsus bölümüne eklenmesine, karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA 14/01/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.