Yargıtay1. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2011/8 K.2013/3571
Özet: (1) Uyuşmazlık, sanığın kasten öldürme suçundan cezalandırılması gerektiği iddiası ve mahkemenin bu suçun ceza verilmesine yer olmadığına karar vermesidir. (2) Mahkeme, TCK 25/27/2 ve CMK 223/3‑c maddeleri uyarınca sanığın kasten öldürme suçundan ceza verilmesine yer olmadığını hükmederek kararı onaylamıştır.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Kasten öldürme
HÜKÜM: TCK.nun 25,27/2 ve CMK.nun 223/3-c.maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21/11/2006 gün 2006/2-249-247, 19/10/2010 gün ve 2010/9-149-105, 15/07/2008 gün ve 2008/9-95-195 sayılı kararları da gözetilerek; maktulün eşi müşteki Sehure vekilinin 03.09.2009 tarihinde yapılan keşif sırasında kamu davasına katılma talebinde bulunduğu halde bu taleple ilgili herhangi bir karar verilmediği, ancak maktulün eşi olması, suçtan doğrudan zarar görmesi ve bu hususta herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasına gerek bulunmaması nedeniyle, müşteki Sehure'nin 5271 sayılı CMK.nun 237/2 maddesi uyarınca sanık ... hakkında açılan kamu davasına katılmasına karar verilerek yapılan incelemede, temyiz edenlerin sıfatları ve dilekçelerinin içeriklerine göre temyiz incelemesi, sanık ...'in "kasten öldürme" suçundan "ceza verilmesine yer olmadığına" ilişkin hüküm yönünden yapılmıştır.
2-Sanığın fiilini ceza sorumluluğunu ortadan kaldıran şartlar içinde işlediği gerekçeleri gösterilerek Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, müdahiller Keziban ve ...'ın sanığın kasten öldürme suçundan cezalandırılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
Sanığın kendisine yönelmiş, gerçekleşen ve tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırıyı o anki hal ve şartlara göre defetme zorunluluğu altında başladığı eylemini, "orantı" koşulunu mazur görülebilecek bir heyecan, korku ve telaşla ihlal etmek suretiyle meşru savunmada sınırı aştığının anlaşılması ve kabulün de bu şekilde kabul edilmesi karşısında; sanık hakkında, TCK.nun 27/2 ve CMK.nun 223/3-c maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde "sanık ...'in işlediği sabit olan kasten insan öldürme suçunu meşru savunma sırasında, meşru savunma sınırını mazur görülebilecek heyecan, korku ve telaştan dolayı aşmış olmak suretiyle gerçekleştirdiği" gerekçesiyle "TCK.nun 25/1, 27/2 ve CMUK.nun 223/3-c maddesi gereğince sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına" karar verilmiş olması, hükümde çelişki yaratması sebebi ile Kanuna aykırı ise de neticede isabetle, "ceza verilmesine yer olmadığına" kararı verilmiş olması nedeniyle bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,
CMUK.nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak,
Hüküm fıkrasının (B-1) numaralı bendinden, "... meşru savunma sırasında..." ve "... TCK.nun 25/1 maddesi..." ibarelerinin çıkartılmasına, karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 07/05/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
SUÇ: Kasten öldürme
HÜKÜM: TCK.nun 25,27/2 ve CMK.nun 223/3-c.maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21/11/2006 gün 2006/2-249-247, 19/10/2010 gün ve 2010/9-149-105, 15/07/2008 gün ve 2008/9-95-195 sayılı kararları da gözetilerek; maktulün eşi müşteki Sehure vekilinin 03.09.2009 tarihinde yapılan keşif sırasında kamu davasına katılma talebinde bulunduğu halde bu taleple ilgili herhangi bir karar verilmediği, ancak maktulün eşi olması, suçtan doğrudan zarar görmesi ve bu hususta herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasına gerek bulunmaması nedeniyle, müşteki Sehure'nin 5271 sayılı CMK.nun 237/2 maddesi uyarınca sanık ... hakkında açılan kamu davasına katılmasına karar verilerek yapılan incelemede, temyiz edenlerin sıfatları ve dilekçelerinin içeriklerine göre temyiz incelemesi, sanık ...'in "kasten öldürme" suçundan "ceza verilmesine yer olmadığına" ilişkin hüküm yönünden yapılmıştır.
2-Sanığın fiilini ceza sorumluluğunu ortadan kaldıran şartlar içinde işlediği gerekçeleri gösterilerek Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, müdahiller Keziban ve ...'ın sanığın kasten öldürme suçundan cezalandırılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
Sanığın kendisine yönelmiş, gerçekleşen ve tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırıyı o anki hal ve şartlara göre defetme zorunluluğu altında başladığı eylemini, "orantı" koşulunu mazur görülebilecek bir heyecan, korku ve telaşla ihlal etmek suretiyle meşru savunmada sınırı aştığının anlaşılması ve kabulün de bu şekilde kabul edilmesi karşısında; sanık hakkında, TCK.nun 27/2 ve CMK.nun 223/3-c maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde "sanık ...'in işlediği sabit olan kasten insan öldürme suçunu meşru savunma sırasında, meşru savunma sınırını mazur görülebilecek heyecan, korku ve telaştan dolayı aşmış olmak suretiyle gerçekleştirdiği" gerekçesiyle "TCK.nun 25/1, 27/2 ve CMUK.nun 223/3-c maddesi gereğince sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına" karar verilmiş olması, hükümde çelişki yaratması sebebi ile Kanuna aykırı ise de neticede isabetle, "ceza verilmesine yer olmadığına" kararı verilmiş olması nedeniyle bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,
CMUK.nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak,
Hüküm fıkrasının (B-1) numaralı bendinden, "... meşru savunma sırasında..." ve "... TCK.nun 25/1 maddesi..." ibarelerinin çıkartılmasına, karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 07/05/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.