Yargıtay 1. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2010/3504 K.2012/2821
Özet: Ağır Ceza Mahkemesi, 2010/3504 ve 2012/2821 numaralı davalarda kasten çocuk öldürerek suç delillerini gizleme eyleminde bulunan sanığı, 5237 sayılı TCK’nin 81/1, 62, 53/1‑2 maddeleri uyarınca 25 yıl hapis, 82/1-e-h, 62, 53/1 maddeleriyle müebbet hapis cezasına hükmü kabul etti, ve 12.04.2012 tarihli oybirliğiyle verilecek kararını onayladı.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Kasten öldürme, suç delillerini gizlemek için çocuğu öldürme
HÜKÜM: 5237 sayılı TCK.nun 81/1, 62, 53/1-2 maddeleri uyarınca 25 yıl hapis, TCK.nun 82/1-e-h, 62, 53/1 maddeleri gereğince müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına
TÜRK MİLLETİ ADINA
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten insan öldürme ve suç delillerini gizlemek için kasten çocuk öldürme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin tahrikin varlığına vesaireye ilişen, müdahil vekilinin suç vasfına, 62. Maddenin uygulama koşullarının bulunmadığına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, resen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA) 12.04.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
SUÇ: Kasten öldürme, suç delillerini gizlemek için çocuğu öldürme
HÜKÜM: 5237 sayılı TCK.nun 81/1, 62, 53/1-2 maddeleri uyarınca 25 yıl hapis, TCK.nun 82/1-e-h, 62, 53/1 maddeleri gereğince müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına
TÜRK MİLLETİ ADINA
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten insan öldürme ve suç delillerini gizlemek için kasten çocuk öldürme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin tahrikin varlığına vesaireye ilişen, müdahil vekilinin suç vasfına, 62. Maddenin uygulama koşullarının bulunmadığına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, resen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA) 12.04.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.