Danıştay 9. Daire İdare Hukuku · ön sınıflandırma
Danıştay 9. Daire E.2021/4858 K.2022/35
Özet: 1. Uyuşmazlık, Elektrik Dağıtım Anonim Şirketi ile Vergi Dairesi Başkanlığı arasında 31/12/2014 tarihli Ek Protokol nedeniyle fazla ödendi iddiasıyla talep edilen damga vergisi iadesi ve faiziyle ilgili vergi inceleme kararıdır. 2. Danıştay, Ankara Vergi Dairesi Başkanlığı’nın temyiz istemini incelenme zorunluluğu taşımadığı gerekçesiyle temyiz istemini reddedip, 25/01/2022 tarihinde oybirliğiyle kararının kesin olduğunu bildirir.
T.C. DANIŞTAY DOKUZUNCU DAİRE
Esas No: 2021/4858
Karar No: 2022/35
TEMYİZ EDEN (DAVALI): ... Vergi Dairesi Başkanlığı-...
VEKİLİ: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI): ... Elektrik Dağıtım Anonim Şirketi
VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN ÖZETİ: ... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ: Davacı şirket tarafından, TETAŞ (Türkiye Elektrik Ticaret ve Taahhüt A.Ş.) ile aralarında 31/12/2012 tarihinde imzalanan Elektrik Satış Anlaşmasını tadil eden 31/12/2014 tarihli Ek Protokol nedeniyle fazladan ödendiğinden bahisle 529.583,81-TL tutarındaki damga vergisinin iadesi için Gelir İdaresi Başkanlığına yapılan düzeltme şikayet başvurusunun reddine ilişkin ... tarih ve E.... sayılı işlemin iptali ile ödenen damga vergisinin faiziyle birlikte iadesi istemiyle açılan davada feragat nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına yönelik .... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına karşı Gelir İdaresi Başkanlığı tarafından yapılan istinaf başvurusu ... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile reddedilmiştir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu gereğince ilk inceleme ile görevli Tetkik Hakimi ...'nin açıklamaları dinlendikten ve temyiz dilekçesi ile ekleri incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE
GEREKÇE:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesinin 1. fıkrasında, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin maddenin devamında bentler halinde sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği ifade edilmiştir.
Dosyanın incelenmesinden, dava konusu işlemin Gelir İdaresi Başkanlığı tarafından tesis edildiği ve davada Gelir İdaresi Başkanlığı husumeti ile karar verildiği halde, temyiz dilekçesinin, "temyiz talebinde bulunan davalı" kısmına Ankara Vergi Dairesi Başkanlığı yazıldıktan sonra, dilekçenin davalı idare vekili sıfatıyla imzalandığı anlaşılmaktadır.
Bu durumda, Ankara Vergi Dairesi Başkanlığınca temyiz isteminde bulunulmuşsa da davanın taraflarından olmayan ve dava sonucunda hakkında hüküm kurulmayan Ankara Vergi Dairesi Başkanlığının temyiz isteminin incelenme olanağı bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Ankara Vergi Dairesi Başkanlığı'nın temyiz isteminin İNCELENMEKSİZİN REDDİNE,
2. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 48'inci maddesinin 7'nci fıkrası uyarınca, 25/01/2022 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Esas No: 2021/4858
Karar No: 2022/35
TEMYİZ EDEN (DAVALI): ... Vergi Dairesi Başkanlığı-...
VEKİLİ: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI): ... Elektrik Dağıtım Anonim Şirketi
VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN ÖZETİ: ... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ: Davacı şirket tarafından, TETAŞ (Türkiye Elektrik Ticaret ve Taahhüt A.Ş.) ile aralarında 31/12/2012 tarihinde imzalanan Elektrik Satış Anlaşmasını tadil eden 31/12/2014 tarihli Ek Protokol nedeniyle fazladan ödendiğinden bahisle 529.583,81-TL tutarındaki damga vergisinin iadesi için Gelir İdaresi Başkanlığına yapılan düzeltme şikayet başvurusunun reddine ilişkin ... tarih ve E.... sayılı işlemin iptali ile ödenen damga vergisinin faiziyle birlikte iadesi istemiyle açılan davada feragat nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına yönelik .... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına karşı Gelir İdaresi Başkanlığı tarafından yapılan istinaf başvurusu ... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile reddedilmiştir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu gereğince ilk inceleme ile görevli Tetkik Hakimi ...'nin açıklamaları dinlendikten ve temyiz dilekçesi ile ekleri incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE
GEREKÇE:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesinin 1. fıkrasında, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin maddenin devamında bentler halinde sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği ifade edilmiştir.
Dosyanın incelenmesinden, dava konusu işlemin Gelir İdaresi Başkanlığı tarafından tesis edildiği ve davada Gelir İdaresi Başkanlığı husumeti ile karar verildiği halde, temyiz dilekçesinin, "temyiz talebinde bulunan davalı" kısmına Ankara Vergi Dairesi Başkanlığı yazıldıktan sonra, dilekçenin davalı idare vekili sıfatıyla imzalandığı anlaşılmaktadır.
Bu durumda, Ankara Vergi Dairesi Başkanlığınca temyiz isteminde bulunulmuşsa da davanın taraflarından olmayan ve dava sonucunda hakkında hüküm kurulmayan Ankara Vergi Dairesi Başkanlığının temyiz isteminin incelenme olanağı bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Ankara Vergi Dairesi Başkanlığı'nın temyiz isteminin İNCELENMEKSİZİN REDDİNE,
2. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 48'inci maddesinin 7'nci fıkrası uyarınca, 25/01/2022 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.