Danıştay9. Daireİdare Hukuku · ön sınıflandırma
Danıştay 9. Daire E.2019/230 K.2022/578
Özet: İşlem, İnşaat Turizm ve Ticaret Anonim Şirketi’nin Antalya’s Alanya ilçesindeki taşınmazlar için ödenen 2014‑2015 emlak vergisinin iadesi talebine karşı vergi mahkemesi ve bölge idare mahkemesinde verilen reddi itirazı niteliğindeydi; davacının iddiaları, 6360 sayılı Kanun muafiyet hükmünün uygulanmaması ve kararın hukuka aykırılığı üzerineydi. Danıştay 9. Daire, davayı haklıyı bulmakla birlikte hükümlerini onaylayarak, önceki mahkemelerin kararlarını bozmadan önlükli olarak kabul etti.
T.C. DANIŞTAY DOKUZUNCU DAİRE
Esas No: 2019/230
Karar No: 2022/578
TEMYİZ EDEN (DAVACI): ... İnşaat Turizm ve Ticaret Anonim Şirketi
VEKİLİ: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI): ... Belediye Başkanlığı
VEKİLLERİ: Av. ... - Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı tarafından, Antalya İli Alanya İlçesi ... Mahallesi ... Mevkii ... Ada ...,... ve ... sayılı parsellerde bulunan taşınmazları nedeniyle 2014 ve 2015 yılları için ödediği emlak vergisinin iadesi istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; 14/02/2017 tarihli ara karara cevaben davalı idarece dosyaya örneği sunulan 02/01/1992 tarih ve 21099 sayılı Resmî Gazetenin tetkikinden; Türkler Köyünün 1992 yılında köy statüsünü kaybederek belediye tüzel kişiliğinin kurulduğu, 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun yürürlük tarihinden çok daha önce ... Mahallesinin köy statüsünü kaybettiğinin anlaşıldığı, bu durumda dava konusu taşınmazlar yönünden 6360 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin 15. fıkrasındaki muafiyet hükmü uygulanamayacağından dava konusu işlemde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve kaldırılmasını gerektiren bir neden bulunmadığı gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca davacının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: 6360 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin 15. fıkrasında, 10/07/2004 tarihli ve 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanununun geçici 2. maddesi ile köy tüzel kişiliği kaldırılarak mahalleye dönüştürülen yerlerde de bu fıkra hükmü uygulanacağının düzenlendiği, bu hükme göre muafiyet hükmünün dava konusu taşınmazlar yönünden de uygulanması gerektiği, dava konusu taşınmazların boş arazi niteliğinde olduğu, üzerinde her hangi bir yapılaşma olmadığı gibi belediye hizmetinden de faydalanılmadığı, 1319 sayılı Kanunun 8. maddesi kapsamına girmediğinden cezalı tarhiyatın %100 artırımlı olarak uygulanmasında da hukuka uyarlık bulunmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davacının temyiz isteminin reddine,
2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddine ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3.Temyiz isteminde bulunandan ...-TL maktu harç alınmasına,
4.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 24/02/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/230
Karar No: 2022/578
TEMYİZ EDEN (DAVACI): ... İnşaat Turizm ve Ticaret Anonim Şirketi
VEKİLİ: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI): ... Belediye Başkanlığı
VEKİLLERİ: Av. ... - Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı tarafından, Antalya İli Alanya İlçesi ... Mahallesi ... Mevkii ... Ada ...,... ve ... sayılı parsellerde bulunan taşınmazları nedeniyle 2014 ve 2015 yılları için ödediği emlak vergisinin iadesi istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; 14/02/2017 tarihli ara karara cevaben davalı idarece dosyaya örneği sunulan 02/01/1992 tarih ve 21099 sayılı Resmî Gazetenin tetkikinden; Türkler Köyünün 1992 yılında köy statüsünü kaybederek belediye tüzel kişiliğinin kurulduğu, 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun yürürlük tarihinden çok daha önce ... Mahallesinin köy statüsünü kaybettiğinin anlaşıldığı, bu durumda dava konusu taşınmazlar yönünden 6360 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin 15. fıkrasındaki muafiyet hükmü uygulanamayacağından dava konusu işlemde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve kaldırılmasını gerektiren bir neden bulunmadığı gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca davacının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: 6360 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin 15. fıkrasında, 10/07/2004 tarihli ve 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanununun geçici 2. maddesi ile köy tüzel kişiliği kaldırılarak mahalleye dönüştürülen yerlerde de bu fıkra hükmü uygulanacağının düzenlendiği, bu hükme göre muafiyet hükmünün dava konusu taşınmazlar yönünden de uygulanması gerektiği, dava konusu taşınmazların boş arazi niteliğinde olduğu, üzerinde her hangi bir yapılaşma olmadığı gibi belediye hizmetinden de faydalanılmadığı, 1319 sayılı Kanunun 8. maddesi kapsamına girmediğinden cezalı tarhiyatın %100 artırımlı olarak uygulanmasında da hukuka uyarlık bulunmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davacının temyiz isteminin reddine,
2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddine ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3.Temyiz isteminde bulunandan ...-TL maktu harç alınmasına,
4.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 24/02/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.