Danıştay 8. Daire İdare Hukuku
Danıştay 8. Daire E.2025/2303 K.2025/4189
Özet: 1. Temyiz isteminde, davacıya tahsis edilen ağaçlandırma hibenin %65’inin iptal edilip %25’inin uygulanması ve fazladan ödenen tutarın 57.388,22 TL olarak geri ödenmesi talebi; 2. Mahkeme, temyiz isteminin incelenme hakkı yok denecek şekilde reddetti ve talep edilen temyiz giderlerini davacının yanına bırakmış, kararın kesin olduğunu beyan etti.
T.C. DANIŞTAY SEKİZİNCİ DAİRE
Esas No: 2025/2303
Karar No: 2025/4189
TEMYİZ İSTEMİ İNCELENMEKSİZİN RET KARARI
Davacı ... vekili Av. ... tarafından, Adıyaman ili, Merkez ilçesi, ... Köyü, ... parsel sayılı taşınmazda Ağaçlandırma ve Erozyon Kontrolü Hizmetlerine İlişkin Yönetmelik uyarınca özel ağaçlandırma yapılması amacıyla davacıya tahsis edilen %65 oranındaki hibenin iptal edilerek %25 oranında hibenin uygulanması gerektiğinden bahisle fazladan ödenen hibe tutarının yasal faiziyle birlikte toplam 57.388,22 TL olarak davalı idareye geri ödenmesi istemli Adıyaman Orman İşletme Müdürlüğünün... tarih ve ... sayılı işlemi ile bu işleme karşı yapılan itirazın reddine dair Adıyaman Orman İşletme Müdürlüğü'nün ... tarih ve ... sayılı işleminin iptalleri istemiyle ... Genel Müdürlüğüne karşı açılan dava sonucunda ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen... gün ve E:..., K:... sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istemiyle yapılan başvuru incelendi.
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. bendinde; Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu belirtilmiş, "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemesinin madde hükmünde sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği, aynı maddenin 1. fıkrasının (b) bendinde ise "Konusu dokuz yüz yirmi bin Türk lirasını aşan; vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar"ın temyiz kanun yolu incelemesine açık olduğu, "Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında ise; temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, temyiz isteminin reddine karar verileceği kurala bağlanmıştır.
Bu durumda, davacıdan geri ödenmesi istenilen hibe tutarı miktarının, Bölge İdare Mahkemesince karar verildiği tarihte geçerli olan temyiz parasal sınırı altında kaldığı görülmekte olup, temyize konu kararın Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesine göre temyiz kanun yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.
Nitekim İdari Dava Daireleri Kurulu'nun 24/02/2025 tarihli E:2024/1930 K:2025/402 ve 24/02/2025 tarihli E:2024/1720 K:2025/405 sayılı kararları da bu yöndedir.
Açıklanan nedenlerle, TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, kesin olarak, 30/04/2025 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Esas No: 2025/2303
Karar No: 2025/4189
TEMYİZ İSTEMİ İNCELENMEKSİZİN RET KARARI
Davacı ... vekili Av. ... tarafından, Adıyaman ili, Merkez ilçesi, ... Köyü, ... parsel sayılı taşınmazda Ağaçlandırma ve Erozyon Kontrolü Hizmetlerine İlişkin Yönetmelik uyarınca özel ağaçlandırma yapılması amacıyla davacıya tahsis edilen %65 oranındaki hibenin iptal edilerek %25 oranında hibenin uygulanması gerektiğinden bahisle fazladan ödenen hibe tutarının yasal faiziyle birlikte toplam 57.388,22 TL olarak davalı idareye geri ödenmesi istemli Adıyaman Orman İşletme Müdürlüğünün... tarih ve ... sayılı işlemi ile bu işleme karşı yapılan itirazın reddine dair Adıyaman Orman İşletme Müdürlüğü'nün ... tarih ve ... sayılı işleminin iptalleri istemiyle ... Genel Müdürlüğüne karşı açılan dava sonucunda ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen... gün ve E:..., K:... sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istemiyle yapılan başvuru incelendi.
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. bendinde; Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu belirtilmiş, "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemesinin madde hükmünde sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği, aynı maddenin 1. fıkrasının (b) bendinde ise "Konusu dokuz yüz yirmi bin Türk lirasını aşan; vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar"ın temyiz kanun yolu incelemesine açık olduğu, "Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında ise; temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, temyiz isteminin reddine karar verileceği kurala bağlanmıştır.
Bu durumda, davacıdan geri ödenmesi istenilen hibe tutarı miktarının, Bölge İdare Mahkemesince karar verildiği tarihte geçerli olan temyiz parasal sınırı altında kaldığı görülmekte olup, temyize konu kararın Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesine göre temyiz kanun yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.
Nitekim İdari Dava Daireleri Kurulu'nun 24/02/2025 tarihli E:2024/1930 K:2025/402 ve 24/02/2025 tarihli E:2024/1720 K:2025/405 sayılı kararları da bu yöndedir.
Açıklanan nedenlerle, TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, kesin olarak, 30/04/2025 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.