Danıştay8. Daireİdare Hukuku
Danıştay 8. Daire E.2022/3143 K.2025/3791
Özet: (1) Tekirdağ Büyükşehir Belediye Başkanlığına karşı, davacının durak hissesinin tescil edilmesi iadesi için açılan temyiz isteği, 1994‑1999 yılları arasında yürütülen ticari taksicilik faaliyetiyle ilgili yeniden başvuru reddiyle ilgili. (2) Mahkeme, Bölge İdare Mahkemesi kararının 2577 sayılı Kanunla “kesin” karar kategorisine girdiğini belirterek temyiz isteğini incelenemez kılarak reddetti ve temyiz giderlerini davacının üzerinde bırakmaya karar verdi.
T.C. DANIŞTAY SEKİZİNCİ DAİRE
Esas No: 2022/3143
Karar No: 2025/3791
TEMYİZ İSTEMİ İNCELENMEKSİZİN RET KARARI
Davacı ... adına vekaleten ... vekili Av. ... tarafından, Tekirdağ İlindeki ... Durağı'na (Yeni adı ... Durağı) kayıtlı durak hissesinin kendi adına tescil edilmesi istemiyle yapılan 31.08.2020 tarihli başvurunun zımnen reddedilmesine ilişkin işlemin iptali istemiyle Tekirdağ Büyükşehir Belediye Başkanlığına karşı açılan davada; ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen ... gün ve E:..., K:... sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istemiyle yapılan başvuru incelendi.
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. bendinde; Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu belirtilmiş, 46. maddesinde Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemesinin madde hükmünde sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği, 48. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında ise; temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, temyiz isteminin reddine karar verileceği kurala bağlanmıştır.
Dosyanın incelenmesinden, uyuşmazlık konusu olayda; 1994-1999 yılları arasında ticari taksicilik faaliyetini yürüten ve 1999 yılında taksicilik faaliyetini terk eden davacı tarafından, Tekirdağ İlindeki ... Durağı'na (Yeni adı ... Durağı) kayıtlı durak hissesinin kendi adına tescil edilmesi istemiyle davalı belediyeye yaptığı 31.08.2020 tarihli başvurunun zımnen reddedilmesine ilişkin işlemin, davacı tarafından yürütülmekte olan belli bir ticari faaliyetin icrasını süresiz veya otuz gün yahut daha uzun süreyle engelleyen işlem niteliğinde olmadığı, yaklaşık yirmi yıl önce terk ettiği ticari taksicilik faaliyetini yeniden sürdürmeye yönelik olarak belediyeden durak hissesinin adına tescil edilmesine ilişkin istemin reddi olduğu anlaşılmaktadır.
Bu durumda, temyiz istemine esas teşkil eden kararın Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesine göre temyiz yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.
Açıklanan nedenlerle, TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, kesin olarak, 17/04/2025 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/3143
Karar No: 2025/3791
TEMYİZ İSTEMİ İNCELENMEKSİZİN RET KARARI
Davacı ... adına vekaleten ... vekili Av. ... tarafından, Tekirdağ İlindeki ... Durağı'na (Yeni adı ... Durağı) kayıtlı durak hissesinin kendi adına tescil edilmesi istemiyle yapılan 31.08.2020 tarihli başvurunun zımnen reddedilmesine ilişkin işlemin iptali istemiyle Tekirdağ Büyükşehir Belediye Başkanlığına karşı açılan davada; ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen ... gün ve E:..., K:... sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istemiyle yapılan başvuru incelendi.
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. bendinde; Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu belirtilmiş, 46. maddesinde Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemesinin madde hükmünde sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği, 48. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında ise; temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, temyiz isteminin reddine karar verileceği kurala bağlanmıştır.
Dosyanın incelenmesinden, uyuşmazlık konusu olayda; 1994-1999 yılları arasında ticari taksicilik faaliyetini yürüten ve 1999 yılında taksicilik faaliyetini terk eden davacı tarafından, Tekirdağ İlindeki ... Durağı'na (Yeni adı ... Durağı) kayıtlı durak hissesinin kendi adına tescil edilmesi istemiyle davalı belediyeye yaptığı 31.08.2020 tarihli başvurunun zımnen reddedilmesine ilişkin işlemin, davacı tarafından yürütülmekte olan belli bir ticari faaliyetin icrasını süresiz veya otuz gün yahut daha uzun süreyle engelleyen işlem niteliğinde olmadığı, yaklaşık yirmi yıl önce terk ettiği ticari taksicilik faaliyetini yeniden sürdürmeye yönelik olarak belediyeden durak hissesinin adına tescil edilmesine ilişkin istemin reddi olduğu anlaşılmaktadır.
Bu durumda, temyiz istemine esas teşkil eden kararın Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesine göre temyiz yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.
Açıklanan nedenlerle, TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, kesin olarak, 17/04/2025 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.