Danıştay8. Daireİdare Hukuku · ön sınıflandırma
Danıştay 8. Daire E.2019/1890 K.2023/7377
Özet: (1) Davalı, ilçe idare mahkemesinin, izin almadan ticari yolcu taşımacılığı yapan bir aracı geçici süreyle trafikten men eden kararını temyiz etmeyi talep etti. (2) Danıştay, temyiz istemini incelenme nedeniyle reddetti, kararın kesinliğini teyit etti ve temyiz giderlerini davacının üzerine bıraktı.
T.C. DANIŞTAY SEKİZİNCİ DAİRE
Esas No: 2019/1890
Karar No: 2023/7377
TEMYİZ EDEN (DAVALI):... Valiliği
VEKİLİ: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI): ... Alışveriş Hizmetleri
İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... gün ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacıya ait ... plaka sayılı araçla ilgili belediyeden izin almaksızın ticari amaçlı yolcu taşımacılığı yapıldığından bahisle 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun Ek/2-3. maddesi uyarınca geçici süreyle (60 gün) aracın trafikten men edilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; 2918 sayılı Kanun'un Ek 2. maddesine 3. fıkra olarak 31.05.2012 tarihi itibariyle eklenen maddenin gerekçesine bakıldığında; maddenin, korsan taksi diye tabir edilen idari birimlerden alınmış bir izin olmadan ya da ruhsat almaksızın ticari amaçlı taşımacılık yapan İstanbul ilinde tespiti yapılmış yaklaşık 60 bin kayıt dışı aracın - korsan taksi- hukuk dışı taşımacılık yapmasının engellenmesine yönelik olduğu, madde metninin gerekçesinin devamına bakıldığında ise araç ruhsatına ticari kaydı düşülmüş olup güzergah kullanım belgesi olmadan yolcu taşımacılığı yapanlara ilişkin bir ibarenin yer almadığı anlaşılmakla, anılan maddede belirtilen cezanın; araç ruhsatlarında kullanım amacı olarak ticari- yolcu taşımacılığı kaydı olmamasına rağmen ticari nitelikli taşımacılık yapan kişi ve kurumlara uygulanacağının anlaşıldığı, öte yandan, araç ruhsatlarında ticari ve yolcu taşımacılığı kaydı olmasına rağmen, 05.04.2007 tarihinde yürürlüğe giren İstanbul Büyükşehir Belediyesi Servis Araçları Yönergesinin 10. maddesi gereği güzergah izin belgesi olmayan ya da güzergah izin belgesinde belirtilen izin dışında farklı güzergahlarda yolcu taşımacılığı yapan kişi ve kurumlara mevzuatın ihlal (ler) i durumunda Yönergenin 28. ve ek tablonun 1. maddesi uyarınca 2 günden başlamak üzere kademeli olarak taşımacılıktan men cezası verileceğinin belirtildiği, olayda; aracın ruhsatında kullanım amacı olarak okul servisi-ticari kaydının yer aldığı, ayrıca araç adına düzenlenmiş 02.05.2016 veriliş tarihli, bir yıl geçerli "Personel servisi yenilenen geçici güzergah kullanımı izin belgesinin" de sunulduğu, dolayısıyla davacının bu faaliyetinin 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun Ek/2-3. maddesi kapsamında değerlendirilmesine olanak bulunmadığı, bu fiili nedeniyle güzergah izin belgesi olmayan ya da güzergah izin belgesinde belirtilen izin dışında farklı güzergahlarda yolcu taşımacılığı yapanlar için öngörülen yaptırımın uygulanması gerekirken, 2918 sayılı Kanun’un Ek 2/3. maddesi uyarınca işlem tesis edildiği görüldüğünden hukuka aykırı bulunan dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Hukuka aykırı olan temyiz istemine konu Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ: ...
DÜŞÜNCESİ: Uyuşmazlığın 2577 sayılı Kanunun 46. maddesinde sayılan davalardan olduğu anlaşıldığından temyiz isteminin esası hakkında bir karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:
İLGİLİ MEVZUAT:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinde, "1) İdare ve vergi mahkemelerinin kararlarına karşı, başka kanunlarda farklı bir kanun yolu öngörülmüş olsa dahi, mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde istinaf yoluna başvurulabilir.
3) Bölge idare mahkemesi, yaptığı inceleme sonunda ilk derece mahkemesi kararını hukuka uygun bulursa istinaf başvurusunun reddine karar verir. Karardaki maddi yanlışlıkların düzeltilmesi mümkün ise gerekli düzeltmeyi yaparak aynı kararı verir.
6) Bölge idare mahkemelerinin 46 ncı maddeye göre temyize açık olmayan kararları kesindir." hükmü yer almış; aynı Kanun'un "Temyiz" başlıklı 46. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendinde; belli bir ticari faaliyetin icrasını süresiz veya otuz gün yahut daha uzun süreyle engelleyen işlemlere karşı açılan iptal davaları hakkında verilen kararların Danıştay'da, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği; "Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesinin 6. fıkrasında, temyizin kesin bir karar hakkında olması hâlinde, kararı veren merciin, temyiz isteminin reddine karar vereceği; ilgili merciin bu kararına karşı, tebliğ tarihini izleyen günden itibaren yedi gün içinde temyiz yoluna başvurulabileceği; 7. fıkrasında ise, temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, 6. fıkrada sözü edilen kararın, dosyanın gönderildiği Danıştay'ın ilgili dairesince kesin olarak verileceği kurala bağlanmıştır.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Dosyanın incelenmesinden, esas faaliyet konusu ticari yolcu taşımacılığı olmayan davacı şirket adına kayıtlı araç ile ilgili belediyeden izin veya ruhsat almaksızın taşımacılık yapıldığından bahisle dava konusu işlemin tesis edildiği anlaşılmaktadır.
Bu durumda, temyiz istemine esas teşkil eden kararın, Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesine göre temyiz yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1- TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE,
2- Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, kesin olarak, 19/12/2023 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/1890
Karar No: 2023/7377
TEMYİZ EDEN (DAVALI):... Valiliği
VEKİLİ: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI): ... Alışveriş Hizmetleri
İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... gün ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacıya ait ... plaka sayılı araçla ilgili belediyeden izin almaksızın ticari amaçlı yolcu taşımacılığı yapıldığından bahisle 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun Ek/2-3. maddesi uyarınca geçici süreyle (60 gün) aracın trafikten men edilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; 2918 sayılı Kanun'un Ek 2. maddesine 3. fıkra olarak 31.05.2012 tarihi itibariyle eklenen maddenin gerekçesine bakıldığında; maddenin, korsan taksi diye tabir edilen idari birimlerden alınmış bir izin olmadan ya da ruhsat almaksızın ticari amaçlı taşımacılık yapan İstanbul ilinde tespiti yapılmış yaklaşık 60 bin kayıt dışı aracın - korsan taksi- hukuk dışı taşımacılık yapmasının engellenmesine yönelik olduğu, madde metninin gerekçesinin devamına bakıldığında ise araç ruhsatına ticari kaydı düşülmüş olup güzergah kullanım belgesi olmadan yolcu taşımacılığı yapanlara ilişkin bir ibarenin yer almadığı anlaşılmakla, anılan maddede belirtilen cezanın; araç ruhsatlarında kullanım amacı olarak ticari- yolcu taşımacılığı kaydı olmamasına rağmen ticari nitelikli taşımacılık yapan kişi ve kurumlara uygulanacağının anlaşıldığı, öte yandan, araç ruhsatlarında ticari ve yolcu taşımacılığı kaydı olmasına rağmen, 05.04.2007 tarihinde yürürlüğe giren İstanbul Büyükşehir Belediyesi Servis Araçları Yönergesinin 10. maddesi gereği güzergah izin belgesi olmayan ya da güzergah izin belgesinde belirtilen izin dışında farklı güzergahlarda yolcu taşımacılığı yapan kişi ve kurumlara mevzuatın ihlal (ler) i durumunda Yönergenin 28. ve ek tablonun 1. maddesi uyarınca 2 günden başlamak üzere kademeli olarak taşımacılıktan men cezası verileceğinin belirtildiği, olayda; aracın ruhsatında kullanım amacı olarak okul servisi-ticari kaydının yer aldığı, ayrıca araç adına düzenlenmiş 02.05.2016 veriliş tarihli, bir yıl geçerli "Personel servisi yenilenen geçici güzergah kullanımı izin belgesinin" de sunulduğu, dolayısıyla davacının bu faaliyetinin 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun Ek/2-3. maddesi kapsamında değerlendirilmesine olanak bulunmadığı, bu fiili nedeniyle güzergah izin belgesi olmayan ya da güzergah izin belgesinde belirtilen izin dışında farklı güzergahlarda yolcu taşımacılığı yapanlar için öngörülen yaptırımın uygulanması gerekirken, 2918 sayılı Kanun’un Ek 2/3. maddesi uyarınca işlem tesis edildiği görüldüğünden hukuka aykırı bulunan dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Hukuka aykırı olan temyiz istemine konu Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ: ...
DÜŞÜNCESİ: Uyuşmazlığın 2577 sayılı Kanunun 46. maddesinde sayılan davalardan olduğu anlaşıldığından temyiz isteminin esası hakkında bir karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:
İLGİLİ MEVZUAT:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinde, "1) İdare ve vergi mahkemelerinin kararlarına karşı, başka kanunlarda farklı bir kanun yolu öngörülmüş olsa dahi, mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde istinaf yoluna başvurulabilir.
3) Bölge idare mahkemesi, yaptığı inceleme sonunda ilk derece mahkemesi kararını hukuka uygun bulursa istinaf başvurusunun reddine karar verir. Karardaki maddi yanlışlıkların düzeltilmesi mümkün ise gerekli düzeltmeyi yaparak aynı kararı verir.
6) Bölge idare mahkemelerinin 46 ncı maddeye göre temyize açık olmayan kararları kesindir." hükmü yer almış; aynı Kanun'un "Temyiz" başlıklı 46. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendinde; belli bir ticari faaliyetin icrasını süresiz veya otuz gün yahut daha uzun süreyle engelleyen işlemlere karşı açılan iptal davaları hakkında verilen kararların Danıştay'da, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği; "Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesinin 6. fıkrasında, temyizin kesin bir karar hakkında olması hâlinde, kararı veren merciin, temyiz isteminin reddine karar vereceği; ilgili merciin bu kararına karşı, tebliğ tarihini izleyen günden itibaren yedi gün içinde temyiz yoluna başvurulabileceği; 7. fıkrasında ise, temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, 6. fıkrada sözü edilen kararın, dosyanın gönderildiği Danıştay'ın ilgili dairesince kesin olarak verileceği kurala bağlanmıştır.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Dosyanın incelenmesinden, esas faaliyet konusu ticari yolcu taşımacılığı olmayan davacı şirket adına kayıtlı araç ile ilgili belediyeden izin veya ruhsat almaksızın taşımacılık yapıldığından bahisle dava konusu işlemin tesis edildiği anlaşılmaktadır.
Bu durumda, temyiz istemine esas teşkil eden kararın, Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesine göre temyiz yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1- TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE,
2- Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, kesin olarak, 19/12/2023 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.