Danıştay7. Daireİdare Hukuku · ön sınıflandırma
Danıştay 7. Daire E.2023/2412 K.2024/4084
Özet: (1) Uyuşmazlık, geçici ithalat rejimi kapsamında 16/09/2016’da yurda getirilen davacının plakalı aracının yasal sürede yurt dışına çıkışının yapılmaması nedeniyle 4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun 238. maddesi uyarınca yönetime tesis edilen iki katlı para cezası itirazının reddine dair kararı iptal ettirme talebidir. (2) Danıştay 7. Daire, 4458/238. maddesi hükmünün uygulanmasında hukuka aykırılık olmadığını kabul edip, davalı idare tarafından belirlenen CIF kıymeti üzerinden hesaplanan iki katlı para cezasının geçerli olduğunu, karara bağlanan kararın bozulmaması gerektiğine hükmetmiştir.
T.C. DANIŞTAY YEDİNCİ DAİRE
Esas No: 2023/2412
Karar No: 2024/4084
TEMYİZ EDENLER: 1- (DAVACI): ...
VEKİLİ: Av. ...
2- (DAVALI): ... Bakanlığı adına
... Gümrük Müdürlüğü
VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Geçici ithalat rejimi kapsamında 16/09/2016 tarihinde yurda getirilen davacı adına kayıtlı ... plakalı aracın yasal süresi içerisinde yurt dışına çıkışının yapılmadığından bahisle 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 238. maddesi uyarınca gümrüklenmiş değerin iki katı tutarında karara bağlanan para cezasına vaki itirazın reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine, dosyanın incelenmesinden, ticari kullanıma mahsus kara taşıtının geçici ithalat rejimi kapsamında süresi içinde mazeretsiz olarak ihraç edilmemesi nedeniyle, 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 238. maddesi hükmünün ihlal edildiğinin tespit edilmesi üzerine, davalı idare tarafından, aynı Kanun'un 26. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde eşyanın kıymeti belirlenirken Türkiye'deki mevcut verilerin esas alınacağı yolundaki düzenleme uyarınca belirlenen CIF kıymet üzerinden para cezasına ilişkin tutarın hesaplanmasında hukuka aykırılık bulunmadığı; öte yandan, 4458 sayılı Kanun'un 7190 sayılı Kanun'un 14. maddesi ile değişik 238. maddesinde, rejim hükümlerinin ihlali ile yurtta kalış süresinin ihlali şeklinde ikili bir ayrıma gidildiği, süre ihlali halinde ceza tutarında yükümlüler lehine düzenleme yapıldığı, olayda, gümrüklenmiş değerin iki katı tutarında para cezası hesaplanmış ise de, gümrük mevzuatından kaynaklanan para cezaları bakımından da uygulanacağı kuşkusuz bulunan "lehe olan kanun hükümlerinin geçmişe yürüyeceği" yolundaki ceza hukukunun temel ilkesi çerçevesinde, dava konusu işlemin geçici ithalat rejimi kapsamında ithal edilen aracın süresi içerisinde gümrükçe onaylanmış başka bir işlem veya kullanıma tabi tutulmaması nedeniyle 4458 sayılı Kanun'un 238. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca, para cezasının ithal eşyasının gümrük vergileri ile ilgili rejime ilişkin beyannamenin tescil tarihinden tespitin yapıldığı tarihe kadar geçen süre için 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'a göre tespit edilen gecikme zammı oranında faizin toplamı kadar hesaplanan para cezasına isabet eden kısmında hukuka aykırılık; bu tutarı aşan kısmında ise hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin kısmen iptaline, kısmen de davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI: Davacı tarafından, ticari kullanıma mahsus kara taşıtlarının süresinde yurt dışına çıkarılmamasının tek başına ceza kararı alınması için yeterli olmadığı, aracın getiriliş amacı dışında kullanılması, kiralanması, ödünç verilmesi, başka bir şahsa izinsiz devredilmesi, satılması, hak sahibi olmayan kişilerce kullanılması, taşıtla birlikte giren ve belgelerinde kayıtlı olan parçalarının izinsiz olarak değiştirilmesi şartlarından birinin de bulunmasının gerektiği, oysa dava konusu olayda idarece bu yönde somut bir tespit yapılmadığından dava konusu işlemin hukuka aykırı olduğu; davalı idarece, aracın süresinde yurt dışı edilmediği, bu nedenle tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.
TARAFLARIN SAVUNMALARI: Taraflarca istemin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz istemlerinin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3. Hüküm altına alınan tutar üzerinden binde 9,10 oranında ve ... TL'den az olmamak üzere hesaplanacak nispi karar harcından, Mahkemece karara bağlanan harcın mahsubundan sonra, kalan harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
4. Dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine,
5. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 5o. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 09/10/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/2412
Karar No: 2024/4084
TEMYİZ EDENLER: 1- (DAVACI): ...
VEKİLİ: Av. ...
2- (DAVALI): ... Bakanlığı adına
... Gümrük Müdürlüğü
VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Geçici ithalat rejimi kapsamında 16/09/2016 tarihinde yurda getirilen davacı adına kayıtlı ... plakalı aracın yasal süresi içerisinde yurt dışına çıkışının yapılmadığından bahisle 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 238. maddesi uyarınca gümrüklenmiş değerin iki katı tutarında karara bağlanan para cezasına vaki itirazın reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine, dosyanın incelenmesinden, ticari kullanıma mahsus kara taşıtının geçici ithalat rejimi kapsamında süresi içinde mazeretsiz olarak ihraç edilmemesi nedeniyle, 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 238. maddesi hükmünün ihlal edildiğinin tespit edilmesi üzerine, davalı idare tarafından, aynı Kanun'un 26. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde eşyanın kıymeti belirlenirken Türkiye'deki mevcut verilerin esas alınacağı yolundaki düzenleme uyarınca belirlenen CIF kıymet üzerinden para cezasına ilişkin tutarın hesaplanmasında hukuka aykırılık bulunmadığı; öte yandan, 4458 sayılı Kanun'un 7190 sayılı Kanun'un 14. maddesi ile değişik 238. maddesinde, rejim hükümlerinin ihlali ile yurtta kalış süresinin ihlali şeklinde ikili bir ayrıma gidildiği, süre ihlali halinde ceza tutarında yükümlüler lehine düzenleme yapıldığı, olayda, gümrüklenmiş değerin iki katı tutarında para cezası hesaplanmış ise de, gümrük mevzuatından kaynaklanan para cezaları bakımından da uygulanacağı kuşkusuz bulunan "lehe olan kanun hükümlerinin geçmişe yürüyeceği" yolundaki ceza hukukunun temel ilkesi çerçevesinde, dava konusu işlemin geçici ithalat rejimi kapsamında ithal edilen aracın süresi içerisinde gümrükçe onaylanmış başka bir işlem veya kullanıma tabi tutulmaması nedeniyle 4458 sayılı Kanun'un 238. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca, para cezasının ithal eşyasının gümrük vergileri ile ilgili rejime ilişkin beyannamenin tescil tarihinden tespitin yapıldığı tarihe kadar geçen süre için 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'a göre tespit edilen gecikme zammı oranında faizin toplamı kadar hesaplanan para cezasına isabet eden kısmında hukuka aykırılık; bu tutarı aşan kısmında ise hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin kısmen iptaline, kısmen de davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI: Davacı tarafından, ticari kullanıma mahsus kara taşıtlarının süresinde yurt dışına çıkarılmamasının tek başına ceza kararı alınması için yeterli olmadığı, aracın getiriliş amacı dışında kullanılması, kiralanması, ödünç verilmesi, başka bir şahsa izinsiz devredilmesi, satılması, hak sahibi olmayan kişilerce kullanılması, taşıtla birlikte giren ve belgelerinde kayıtlı olan parçalarının izinsiz olarak değiştirilmesi şartlarından birinin de bulunmasının gerektiği, oysa dava konusu olayda idarece bu yönde somut bir tespit yapılmadığından dava konusu işlemin hukuka aykırı olduğu; davalı idarece, aracın süresinde yurt dışı edilmediği, bu nedenle tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.
TARAFLARIN SAVUNMALARI: Taraflarca istemin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz istemlerinin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3. Hüküm altına alınan tutar üzerinden binde 9,10 oranında ve ... TL'den az olmamak üzere hesaplanacak nispi karar harcından, Mahkemece karara bağlanan harcın mahsubundan sonra, kalan harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
4. Dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine,
5. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 5o. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 09/10/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.