Danıştay 7. Daire İdare Hukuku · ön sınıflandırma
Danıştay 7. Daire E.2022/319 K.2023/3828
Özet: Uyuşmazlık, 2014 Şubat döneminde satın alınan yağ malzemelerinin kullanımı nedeniyle mahsuben iade talepli özel tüketim vergisinin iadesi ve faiz talebini içermektedir. Mahkeme, vergi borcunun mahsube satılmasına hangi yasal sorun olmadığını belirterek iade talebini reddetti ve talebin takdimini sonlandırdı.
T.C. DANIŞTAY YEDİNCİ DAİRE
Esas No: 2022/319
Karar No: 2023/3828
TEMYİZ EDEN (DAVACI): ... Oto Yedek Parça Gıda Tekstil Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
VEKİLLERİ: Av. ... - Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI): ... Vergi Dairesi Başkanlığı (... Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Madeni yağ ve müstahzarları imalatı faaliyetinde bulunan davacı tarafından, 2014 yılının Şubat döneminde satın alınan 2710.19.99.00.25 pozisyonunda bulunan eşyanın; 3824.90.97.90.18 pozisyonunda "pas önleyici müstahzar" ve 3824.90.97.90.68 pozisyonunda yer alan "diğer kimyasal ürün ve müstahzar" imalinde kullanılması nedeniyle, satın alınan baz yağ miktarına karşılık gelen özel tüketim vergisinin mahsuben iade edilmesi istemiyle yapılan başvurunun zımnen reddine dair işlemin iptali ile iadeye konu tutara faiz hükmedilmesi istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Kısmen bozma kararı üzerine, Mahkemelerince verilen ara kararlarına idare tarafından sunulan bilgi ve belgelerin incelenmesinden, davacının 26/03/2014 tarihinde mahsuben iade talebinde bulunduğu, anılan tarihte vergi borcunun olmadığı, 2014 yılının Şubat dönemine ait 56.213,60 TL iade tutarının 09/06/2015 tarihinde emanete alınarak 10/06/2015 tarihinde doğan ilk borç olan 2015 yılının Mayıs dönemi vergi borcuna mahsup edildiği ve davacının idareden nakden iade yönünde herhangi bir talebi bulunmadığından, dolayısıyla parasal olarak hak kaybına sebebiyet verecek herhangi bir hukuki durumun oluşmadığı saptandığından, davacının faiz isteminde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 112. maddesi gerekçesiyle birlikte açıklanarak, mükelleflerin idareden olan alacaklarının veya vergi iadelerinin gecikmesi halinde söz konusu tutarların faiziyle birlikte ödenmesinin kanun hükmü olduğu, tesis edilen işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı, temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3. ... TL maktu harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
4. Dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine,
5. 2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12/10/2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/319
Karar No: 2023/3828
TEMYİZ EDEN (DAVACI): ... Oto Yedek Parça Gıda Tekstil Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
VEKİLLERİ: Av. ... - Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI): ... Vergi Dairesi Başkanlığı (... Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Madeni yağ ve müstahzarları imalatı faaliyetinde bulunan davacı tarafından, 2014 yılının Şubat döneminde satın alınan 2710.19.99.00.25 pozisyonunda bulunan eşyanın; 3824.90.97.90.18 pozisyonunda "pas önleyici müstahzar" ve 3824.90.97.90.68 pozisyonunda yer alan "diğer kimyasal ürün ve müstahzar" imalinde kullanılması nedeniyle, satın alınan baz yağ miktarına karşılık gelen özel tüketim vergisinin mahsuben iade edilmesi istemiyle yapılan başvurunun zımnen reddine dair işlemin iptali ile iadeye konu tutara faiz hükmedilmesi istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Kısmen bozma kararı üzerine, Mahkemelerince verilen ara kararlarına idare tarafından sunulan bilgi ve belgelerin incelenmesinden, davacının 26/03/2014 tarihinde mahsuben iade talebinde bulunduğu, anılan tarihte vergi borcunun olmadığı, 2014 yılının Şubat dönemine ait 56.213,60 TL iade tutarının 09/06/2015 tarihinde emanete alınarak 10/06/2015 tarihinde doğan ilk borç olan 2015 yılının Mayıs dönemi vergi borcuna mahsup edildiği ve davacının idareden nakden iade yönünde herhangi bir talebi bulunmadığından, dolayısıyla parasal olarak hak kaybına sebebiyet verecek herhangi bir hukuki durumun oluşmadığı saptandığından, davacının faiz isteminde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 112. maddesi gerekçesiyle birlikte açıklanarak, mükelleflerin idareden olan alacaklarının veya vergi iadelerinin gecikmesi halinde söz konusu tutarların faiziyle birlikte ödenmesinin kanun hükmü olduğu, tesis edilen işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı, temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3. ... TL maktu harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
4. Dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine,
5. 2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12/10/2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.