Danıştay7. Daireİdare Hukuku · ön sınıflandırma
Danıştay 7. Daire E.2022/3009 K.2024/4076
Özet: Uyuşmazlık, davacının geçici ithalat rejimi kapsamındaki araç için 4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun 238. maddesine göre uygulanan iki katı para cezasının: 7190 sayılı Kanun ve 6183 sayılı Kanun düzenlemeleriyle düşürüldüğü gerekçesinde yapılan temyiz taleplerine dayanmaktadır. Danıştay, Bölge İdare Mahkemesi kararının onanmasını, temyiz isteminin reddini ve dosyanın ilke derece Mahkemesine gönderilmesini onaylayarak kararını oybirliğiyle kesinleştirmiştir.
T.C. DANIŞTAY YEDİNCİ DAİRE
Esas No: 2022/3009
Karar No: 2024/4076
TEMYİZ EDEN (DAVALI): ... Bakanlığı adına
... Gümrük Müdürlüğü
VEKİLİ: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI): ... Şirketi
VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının aleyhlerine olan hüküm fıkrasının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Geçici ithalat rejimi kapsamında 22/09/2017 tarihinde yurda getirilen davacı adına kayıtlı ... plakalı aracın yasal süresi içerisinde yurt dışına çıkışının yapılmadığından bahisle 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 238. maddesi uyarınca gümrüklenmiş değerin iki katı tutarında karara bağlanan para cezasına vaki itirazın reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine, olayda, ticari kullanıma mahsus kara taşıtının geçici ithalat rejimi izin süresi içinde mazeretsiz olarak ihraç edilmemesi nedeniyle 4458 sayılı Kanun'un 238. maddesi hükmünün ihlal edildiği sabit olmakla birlikte, anılan Kanun maddesi uyarınca, geçici ithalat rejimine ilişkin hükümlerin ihlali nedeniyle eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı oranında yapılan hesaplamaya dayanılarak para cezası kararının verildiği, işleme dayanak teşkil eden maddede, 7190 sayılı Kanun'un 14. maddesi ile yükümlüler lehine yapılan değişiklikle, gümrük vergileri ve rejime ilişkin beyannamenin tescil tarihinden tespitin yapıldığı tarihe kadar geçen süre için 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'da öngörülen gecikme zammı oranında faizin toplamı kadar idari para cezası verileceğine ilişkin düzenleme getirilerek ceza tutarlarının düşürüldüğü, bu durumda, gümrük mevzuatından kaynaklanan para cezaları bakımından da uygulanacağı kuşkusuz bulunan "lehe olan kanun hükümlerinin geçmişe yürüyeceği" yolundaki ceza hukukunun temel ilkesi çerçevesinde, ara kararıyla, davalı idareden, aracın geçici ithalat rejimi kapsamında Türk Gümrük Bölgesi içerisinde kullanılmasına hangi tarihte izin verildiği, şayet aracın geçici ithalat izni bir beyannameye istinaden verilmiş ise beyannamenin tescil tarihi ve geçici ithalat rejiminin ihlal edildiğinin tespit edildiği tarihin bildirilmesinin istenilmesi üzerine, davalı idarece sunulan bilgi ve belgelerin incelenmesinden, rejim ihlaline konu aracın 22/09/2017 tarihinde ülkeye giriş yaptığı, rejim ihlalinin ise 11/02//2018 tarihinde gerçekleştiğinin tespit edildiği, bu durumda, "fail lehine kanunun geriye yürümesi" ilkesi gereği, dava konusu 307.644,23 TL tutarındaki para cezasının, davalı idarece sunulan tahakkuk tablosuna göre aracın gümrük vergileri toplamı olan 41.892,48 TL'lik kısmı ile, davalı idarece, aracın yurda giriş yaptığı tarihten rejim ihlalinin saptandığı tarihe kadar geçen süre için 6183 sayılı Kanun'a göre tespit edilen gecikme zammı oranında hesaplanacak faizin toplamı kadarlık kısmında hukuka aykırılık, bu tutarı aşan kısmında ise hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin kısmen iptaline, kısmen de davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın temyize konu hüküm fıkrasının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen kararın temyize konu hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri anılan hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının iptale ilişkin hüküm fıkrasının ONANMASINA,
3. Dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine,
4.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 09/10/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/3009
Karar No: 2024/4076
TEMYİZ EDEN (DAVALI): ... Bakanlığı adına
... Gümrük Müdürlüğü
VEKİLİ: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI): ... Şirketi
VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının aleyhlerine olan hüküm fıkrasının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Geçici ithalat rejimi kapsamında 22/09/2017 tarihinde yurda getirilen davacı adına kayıtlı ... plakalı aracın yasal süresi içerisinde yurt dışına çıkışının yapılmadığından bahisle 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 238. maddesi uyarınca gümrüklenmiş değerin iki katı tutarında karara bağlanan para cezasına vaki itirazın reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine, olayda, ticari kullanıma mahsus kara taşıtının geçici ithalat rejimi izin süresi içinde mazeretsiz olarak ihraç edilmemesi nedeniyle 4458 sayılı Kanun'un 238. maddesi hükmünün ihlal edildiği sabit olmakla birlikte, anılan Kanun maddesi uyarınca, geçici ithalat rejimine ilişkin hükümlerin ihlali nedeniyle eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı oranında yapılan hesaplamaya dayanılarak para cezası kararının verildiği, işleme dayanak teşkil eden maddede, 7190 sayılı Kanun'un 14. maddesi ile yükümlüler lehine yapılan değişiklikle, gümrük vergileri ve rejime ilişkin beyannamenin tescil tarihinden tespitin yapıldığı tarihe kadar geçen süre için 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'da öngörülen gecikme zammı oranında faizin toplamı kadar idari para cezası verileceğine ilişkin düzenleme getirilerek ceza tutarlarının düşürüldüğü, bu durumda, gümrük mevzuatından kaynaklanan para cezaları bakımından da uygulanacağı kuşkusuz bulunan "lehe olan kanun hükümlerinin geçmişe yürüyeceği" yolundaki ceza hukukunun temel ilkesi çerçevesinde, ara kararıyla, davalı idareden, aracın geçici ithalat rejimi kapsamında Türk Gümrük Bölgesi içerisinde kullanılmasına hangi tarihte izin verildiği, şayet aracın geçici ithalat izni bir beyannameye istinaden verilmiş ise beyannamenin tescil tarihi ve geçici ithalat rejiminin ihlal edildiğinin tespit edildiği tarihin bildirilmesinin istenilmesi üzerine, davalı idarece sunulan bilgi ve belgelerin incelenmesinden, rejim ihlaline konu aracın 22/09/2017 tarihinde ülkeye giriş yaptığı, rejim ihlalinin ise 11/02//2018 tarihinde gerçekleştiğinin tespit edildiği, bu durumda, "fail lehine kanunun geriye yürümesi" ilkesi gereği, dava konusu 307.644,23 TL tutarındaki para cezasının, davalı idarece sunulan tahakkuk tablosuna göre aracın gümrük vergileri toplamı olan 41.892,48 TL'lik kısmı ile, davalı idarece, aracın yurda giriş yaptığı tarihten rejim ihlalinin saptandığı tarihe kadar geçen süre için 6183 sayılı Kanun'a göre tespit edilen gecikme zammı oranında hesaplanacak faizin toplamı kadarlık kısmında hukuka aykırılık, bu tutarı aşan kısmında ise hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin kısmen iptaline, kısmen de davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın temyize konu hüküm fıkrasının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen kararın temyize konu hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri anılan hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının iptale ilişkin hüküm fıkrasının ONANMASINA,
3. Dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine,
4.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 09/10/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.