‹ Ana sayfa
Danıştay7. DaireVergi Hukuku · ön sınıflandırma

Danıştay 7. Daire E.2022/1734 K.2023/4723

Esas No: 2022/1734 · Karar No: 2023/4723 · Karar Tarihi: 11.12.2023
T.C. DANIŞTAY YEDİNCİ DAİRE
Esas No: 2022/1734
Karar No: 2023/4723

TEMYİZ EDENLER: 1- (DAVACI): ... Otomotiv Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi

VEKİLİ: Av. ...

2- (DAVALI): ... Vergi Dairesi Başkanlığı (... Vergi Dairesi Müdürlüğü)

VEKİLİ: Av. ...

İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi ...Vergi Dava Dairesinin ...tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: 2014 yılı hesaplarının incelenmesi neticesinde davacı hakkında düzenlenen ... sayılı vergi inceleme raporu uyarınca belgesiz mal alışları bulunduğundan bahisle 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 4. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 2019 yılının Mayıs dönemi özel tüketim vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E: ..., K:... sayılı kararıyla; Mahkemelerince dosya üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırıldığı, raporda; 2014 yılı defter ve belgeleri ile alış satış faturaları üzerinde yeniden envanter çalışması yapılarak inceleme elamanınca tanzim edilen raporlarla aynı sonuca ulaşıldığı, GTİP numarası belirtilen eşyanın nihai belgesiz alış miktarının 84.043 kg olduğu, matbu ÖTV tutarı dikkate alındığında belgesiz alınan madeni yağlar için 109,314 lira özel tüketim vergisi hesaplanması gerektiği sonucuna ulaşıldığı, davacı tarafından ileri sürülen iddiaların, belgesiz alışlara ilişkin tespitler nedeniyle sorumlu olduğundan bahisle tarh edilen özel tüketim vergisini kusurlandırıcı nitelikte olmadığı anlaşıldığından, dava konusu özel tüketim vergisi tarhiyatında hukuka aykırılık bulunmadığı, Mahkemelerinin E:2020/832 sayılı dosyasına sunulan, 2010 yılının Kasım dönemine ilişkin katma değer vergisine bağlı olarak kesilen vergi zıyaı cezasına dair ihbarnamenin 17/12/2013 tarihinde tebliğ edildiği, 30 günlük dava açma süresinden sonra 2014 yılında kesinleştiği anlaşıldığından, 2014 dönemi için kesilen vergi ziyaı cezasına tekerrür hükümlerinin uygulanmasında hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle, tek kat vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisi yönünden davanın reddine, vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle artırılan kısmı yönünden ise dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davacı tarafından, bilirkişi raporunun, yeminli mali müşavir ile birlikte kimyager ve gümrük muayene memuru tarafından teşekkül ettirilen bilirkişi heyeti tarafından tanzim edilmesi gerektiği iddia edilmişse de, söz konusu iddianın kaydi envanterde incelenen ürünlerin GTİP numaralarının bilirkişi tarafından yanlış değerlendirildiği hususlarına ilişkin olmadığı bu nedenle de yerinde görülmediği, istinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI: Davacı tarafından, hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunun varsayıma ve eksik incelemeye dayalı hazırlandığı, belgesiz mal alışlarının olmadığı, tesis edilen işlemin hukuka aykırı olduğu; davalı idarece, tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN SAVUNMALARI: Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz istemlerinin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ...Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararının ONANMASINA,
3. Hüküm altına alınan tutar üzerinden binde 9,10 oranında ve ...TL'den az olmamak üzere hesaplanacak nispi karar harcından, Dairece karara bağlanan harcın mahsubundan sonra, kalan harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 11/12/2023 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.

Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.

AvAi

Hukuki AI Asistanı
Merhaba! Ben AvAi, Avarsis Hukuki AI Asistanınız. Size nasıl yardımcı olabilirim?