Danıştay6. Daireİdare Hukuku · ön sınıflandırma
Danıştay 6. Daire E.1987/1065 K.1988/1599
Özet: Davaya konu, davacının parselinin bitişiğindeki yol fazlasının 3194 sayılı İmar Kanunu’nun 17. maddesine dayanarak satılması talebinin belediye encümeni kararıyla reddedilmesinin iptali isteğidir. Mahkeme, yol fazlasının başka bir parselle şuyulanamaması ve inşaata elverişli olmaması nedeniyle satışın engel teşkil etmediği görüşünü kabul etmeyerek, belediye encümeni kararının iptaline yer vermeyip kararı onadı.
Daire: ALTINCI DAİRE
Karar Yılı: 1988
Karar No: 1599
Esas Yılı: 1987
Esas No: 1065
Karar Tarihi: 13/12/988
YOL FAZLASI VE DAVACININ PARSELİNE BİTİŞİK OLAN YERİN, KONUMU İTİBARİYLE BAŞKA BİR PARSELLE ŞUYULANDIRILMASI MÜMKÜN BULUNMADIĞI NEDENİYLE 3194 SAYILI İMAR KANUNUNUN 17.MADDESİNE İSTİNADEN DAVACIYA SATIŞI İSTEMİNİN REDDİNDE İSABET BULUNMADIĞI, DAVACININ PARSELİ ÜZERİNDE BİNA BULUNMASININ SATIŞA ENGEL OLMAYACAĞI HK.<
Dava, davacıya ait taşınmazın bitişiğindeki yol fazlasının kendisine satılmasına ilişkin istemin reddi yolundaki belediye encümeni kararının iptali istemiyle açılmış, İdare Mahkemesince davacının parselinin bitişiğinde bulunan ve daha önce yol sahasında kalan bu kısmın yapılan imar planı değişikliği ile imar hattı içerisine alınarak yol fazlası olarak belirlendiği, müstakil inşaata elverişli olmadığı gibi konumu itibariyle başka bir parselle şuyulandırılmasının da mümkün olmadığı, umumi hizmetlere ayrılan yerler arasında bulunmadığı, imar planı değişikliği yapılırken trafik, teknik ve şehir estetiği yönlerinden gerekli incelemenin yapılmış olmasının tabii bulunması nedeniyle bu sakıncaların da söz konusu olmayacağı, kaldıki dava konusu kararda bu yerin kiraya verilmesinin kamulaştırıldığı, 3194 sayılı İmar Kanununun 17. maddesinde inşaata elverişli olmayan yol fazlalarının bitişiğindeki bina sahibine bedel takdiri suretiyle satılabileceğinin ve bu şekilde plana uygunluğun sağlanmasını gerektiğinin açıkca belirtilmiş olması nedeniyle davacının parselinde bina bulunmasının satışa engel teşkil etmediği anlaşıldığından dava konusu belediye encümeni kararında imar mevzuatına uyarlık görülmediği belirtilerek iptal edilmiş, bu karar davalı idare tarafından temyiz edilmiştir.
Dava konusu işlemin yukarıda özetlenen gerekçeyle iptali yolundaki temyize konu İdare Mahkemesi kararında, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinin 1. fıkrasında sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından, bozma istemi yerinde görülmeyerek anılan mahkeme kararının onanmasına karar verildi.
Karar Yılı: 1988
Karar No: 1599
Esas Yılı: 1987
Esas No: 1065
Karar Tarihi: 13/12/988
YOL FAZLASI VE DAVACININ PARSELİNE BİTİŞİK OLAN YERİN, KONUMU İTİBARİYLE BAŞKA BİR PARSELLE ŞUYULANDIRILMASI MÜMKÜN BULUNMADIĞI NEDENİYLE 3194 SAYILI İMAR KANUNUNUN 17.MADDESİNE İSTİNADEN DAVACIYA SATIŞI İSTEMİNİN REDDİNDE İSABET BULUNMADIĞI, DAVACININ PARSELİ ÜZERİNDE BİNA BULUNMASININ SATIŞA ENGEL OLMAYACAĞI HK.<
Dava, davacıya ait taşınmazın bitişiğindeki yol fazlasının kendisine satılmasına ilişkin istemin reddi yolundaki belediye encümeni kararının iptali istemiyle açılmış, İdare Mahkemesince davacının parselinin bitişiğinde bulunan ve daha önce yol sahasında kalan bu kısmın yapılan imar planı değişikliği ile imar hattı içerisine alınarak yol fazlası olarak belirlendiği, müstakil inşaata elverişli olmadığı gibi konumu itibariyle başka bir parselle şuyulandırılmasının da mümkün olmadığı, umumi hizmetlere ayrılan yerler arasında bulunmadığı, imar planı değişikliği yapılırken trafik, teknik ve şehir estetiği yönlerinden gerekli incelemenin yapılmış olmasının tabii bulunması nedeniyle bu sakıncaların da söz konusu olmayacağı, kaldıki dava konusu kararda bu yerin kiraya verilmesinin kamulaştırıldığı, 3194 sayılı İmar Kanununun 17. maddesinde inşaata elverişli olmayan yol fazlalarının bitişiğindeki bina sahibine bedel takdiri suretiyle satılabileceğinin ve bu şekilde plana uygunluğun sağlanmasını gerektiğinin açıkca belirtilmiş olması nedeniyle davacının parselinde bina bulunmasının satışa engel teşkil etmediği anlaşıldığından dava konusu belediye encümeni kararında imar mevzuatına uyarlık görülmediği belirtilerek iptal edilmiş, bu karar davalı idare tarafından temyiz edilmiştir.
Dava konusu işlemin yukarıda özetlenen gerekçeyle iptali yolundaki temyize konu İdare Mahkemesi kararında, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinin 1. fıkrasında sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından, bozma istemi yerinde görülmeyerek anılan mahkeme kararının onanmasına karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.