‹ Ana sayfa
Danıştay 4. Daire İdare Hukuku · ön sınıflandırma

Danıştay 4. Daire E.2018/6183 K.2022/2886

Esas No: 2018/6183 · Karar No: 2022/2886 · Karar Tarihi: 26.04.2022
Özet: İlk derece vergi mahkemesinin kararında, belediyenin ortak olduğu elektrik ve perakende satış şirketlerinden dağıtılan kâr paylarından kesinti suretiyle tahsil edilen gelir vergisinin iadesi talebi memnuniyetsizlikle reddedilmiştir. Danıştay, bu reddi temyiz’de inceledikten sonra kararın iptalini emrederek, kesinti nedeniyle tahsil edilen verginin iadesini Kabul etmiştir.
T.C. DANIŞTAY DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No: 2018/6183
Karar No: 2022/2886

TEMYİZ EDEN (DAVACI): … Belediye Başkanlığı/ …

VEKİLİ: Av. …
KARŞI TARAF (DAVALI): … Bakanlığı
… Başkanlığı/…
İSTEMİN KONUSU:… Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı belediyenin hisse sahibi olduğu … Elektrik T.A.Ş.'nin ve … Perakende Satış A.Ş.'nin kendisine dağıttığı kâr paylarından kesinti suretiyle tahsil edilen gelir vergisinin iadesi istemiyle Erciyes Vergi Dairesi Müdürlüğüne yaptığı başvurunun reddine ilişkin işlemin iptali ile gelir vergisinin iadesi istemiyle açılan davada … Vergi Mahkemesinin E.… sayılı dosyasından verdiği merciine tevdi kararı üzerine Gelir İdaresi Başkanlığınca verilen … tarih ve E.… sayılı ret işlemin iptali ile tahsil edilen verginin iadesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; kurum gelir (stopaj) vergisi tevkifatının iade edilmesi istemiyle davalı idareye düzeltme-şikayet kapsamında yapılan müracaatta; 213 sayılı Kanun'un ilgili maddelerinde belirtilen vergiye müteallik hesaplarda veya vergilendirmede hata yapıldığına ilişkin herhangi bir iddiada bulunulmaksızın, kanun kapsamında yapılan kurum gelir (stopaj) vergisinin nihai bir vergi olup olmadığının ve iade edilip edilmeyeceğinin belirlenmesine yönelik hukuki yorum ve irdelemeyi gerektiren iddialarda bulunulmuş olması, davacı iddiaları ve bu iddialar karşısında ortaya çıkan uyuşmazlık herhangi bir kuşku yada hukuki tartışmaya meydan bırakmayacak şekilde nitelendirilebilecek açık bir vergi hatası kapsamında olmayıp hukuki bir sorun olduğu, diğer bir ifadeyle ihtilafın çözümünün maddi olayların ve mevzuatın değerlendirilmesini ve yorumunu gerektirmesi nedeniyle uyuşmazlığın düzeltme ve şikayet kapsamında değerlendirilemeyeceği sonucuna ulaşıldığından, düzeltme ve şikayet müessesesi işletilerek açılan davanın bu kapsamda değerlendirilerek incelenmesinin hukuken mümkün bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Kararın hukuka aykırı olduğu, bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ: …
DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE

GEREKÇE:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca, … TL maktu karar harcından, varsa evvelce ödenen harcın mahsubundan sonra kalan harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
5. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 26/04/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.

AvAi

Hukuki AI Asistanı
Merhaba! Ben AvAi, Avarsis Hukuki AI Asistanınız. Size nasıl yardımcı olabilirim?