Danıştay3. DaireVergi Hukuku · ön sınıflandırma
Danıştay 3. Daire E.2024/691 K.2024/1837
T.C. DANIŞTAY ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No: 2024/691
Karar No: 2024/1837
TEMYİZ EDEN (DAVACI): ...
VEKİLİ: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI): ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN KONUSU:... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına karşı yapılan istinaf başvurularının sonuçlandırıldığı ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:..., sayılı kararına yöneltilen temyiz başvurusunu, kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle reddeden ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin... tarih ve E:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, eksik matrah beyan etmesi nedeniyle sevk edildiği takdir komisyonu kararına istinaden 2015 yılı Kasım dönemi için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 355. maddesi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Otomotiv İç ve Dış Ticaret Anonim Şirketinin davacıdan katma değer vergisi hariç 132.600,00 TL tutarında alım yaptığı, davacı tarafından ise ilgili dönem katma değer vergisi beyannamesinde 21.573,00 TL matrah bildirdiği, bu tespite istinaden davacının en az 111.027,00 TL eksik matrah bildirdiğinin iddia edildiği olayda, davalı idare tarafından eksik beyana dayalı olarak yapılacak incelemenin davacıdan istenecek defter ve belgeler üzerinden yapılması gerekirken dava dışı mükellefin "Katma Değer Vergisi İadesi Kontrol Raporu"ndaki tespitler doğrultusunda Ba-Bs beyanlarındaki uyumsuzluğa istinaden yapılan tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı, davacıdan bilgi ve belge istemine ilişkin yazının 08/12/2020 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen yasal süresi içerisinde davalı idareye herhangi bir bilgi veya belge verilmediğinden kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi kaldırılmış, özel usulsüzlük cezası yönünden ise dava reddedilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:
Vergi Mahkemesi kararının; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 355. maddesi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezası yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf başvurusu, değinilen hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle reddedilmiştir.
2015 yılı Kasım dönemi için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisine ilişkin ihbarnamenin elektronik ortamda 08/09/2021 tarihinde tebliğ edilmesine karşın 30 günlük yasal dava açma süresi geçirildikten sonra 12/01/2022 tarihinde açılan davanın esasının incelenemeyeceği gerekçesiyle davalı idare istinaf başvurusu kabul edilerek Vergi Mahkemesi kararının değinilen hüküm fıkrası kaldırıldıktan sonra, dava süre aşımı nedeniyle reddedilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: 2018 yılından beri yurt dışında yaşadığı, söz konusu tebligattan 15/12/2021 tarihinde haberdar olduğundan davanın süresinde açıldığı, herhangi bir ticari faaliyetinin bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca... TL maktu harç alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 02/04/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Esas No: 2024/691
Karar No: 2024/1837
TEMYİZ EDEN (DAVACI): ...
VEKİLİ: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI): ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN KONUSU:... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına karşı yapılan istinaf başvurularının sonuçlandırıldığı ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:..., sayılı kararına yöneltilen temyiz başvurusunu, kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle reddeden ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin... tarih ve E:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, eksik matrah beyan etmesi nedeniyle sevk edildiği takdir komisyonu kararına istinaden 2015 yılı Kasım dönemi için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 355. maddesi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Otomotiv İç ve Dış Ticaret Anonim Şirketinin davacıdan katma değer vergisi hariç 132.600,00 TL tutarında alım yaptığı, davacı tarafından ise ilgili dönem katma değer vergisi beyannamesinde 21.573,00 TL matrah bildirdiği, bu tespite istinaden davacının en az 111.027,00 TL eksik matrah bildirdiğinin iddia edildiği olayda, davalı idare tarafından eksik beyana dayalı olarak yapılacak incelemenin davacıdan istenecek defter ve belgeler üzerinden yapılması gerekirken dava dışı mükellefin "Katma Değer Vergisi İadesi Kontrol Raporu"ndaki tespitler doğrultusunda Ba-Bs beyanlarındaki uyumsuzluğa istinaden yapılan tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı, davacıdan bilgi ve belge istemine ilişkin yazının 08/12/2020 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen yasal süresi içerisinde davalı idareye herhangi bir bilgi veya belge verilmediğinden kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi kaldırılmış, özel usulsüzlük cezası yönünden ise dava reddedilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:
Vergi Mahkemesi kararının; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 355. maddesi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezası yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf başvurusu, değinilen hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle reddedilmiştir.
2015 yılı Kasım dönemi için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisine ilişkin ihbarnamenin elektronik ortamda 08/09/2021 tarihinde tebliğ edilmesine karşın 30 günlük yasal dava açma süresi geçirildikten sonra 12/01/2022 tarihinde açılan davanın esasının incelenemeyeceği gerekçesiyle davalı idare istinaf başvurusu kabul edilerek Vergi Mahkemesi kararının değinilen hüküm fıkrası kaldırıldıktan sonra, dava süre aşımı nedeniyle reddedilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: 2018 yılından beri yurt dışında yaşadığı, söz konusu tebligattan 15/12/2021 tarihinde haberdar olduğundan davanın süresinde açıldığı, herhangi bir ticari faaliyetinin bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca... TL maktu harç alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 02/04/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.